De Joodse verzetstrijders in het getto van Warschau vochten niet voor hun vrijheid maar voor hun menselijke waardigheid, en hetzelfde geldt voor de Belgische verzetstrijders die het XXste Konvooi met Joodse gedeporteerden van Mechelen naar Auschwitz tot staan brachten. Dat hebben verschillende sprekers gezegd op een ceremonie in de Brusselse Muntschouwbrug ter herinnering van beide gebeurtenissen, nu 65 jaar geleden.
Verzet tegen deportatie
In april 1943 besloten Joodse jonge mannen en vrouwen in het getto van Warschau zich te verzetten tegen de deportatie van hun geloofsgenoten naar de vernietigingskampen. Hun opstand hield verschillende weken stand, tot het getto met de grond werd gelijk gemaakt. In diezelfde maand april hielden drie Belgische verzetstrijders in Boortmeerbeek een konvooi naar Auschwitz tegen en slaagden erin enkele tientallen Joden te laten ontsnappen.
Barbarij stoppen
"Beide evenementen zijn niet alleen door hun tijdstip verbonden", zei premier Leterme. "Ze onderscheiden zich ook allebei door de moed van de betrokkenen en hun motief, de barbarij een halt toeroepen. Beide gebeurtenissen hebben de loop van de geschiedenis niet veranderd maar hebben wel bewezen dat de mens zijn waardigheid niet laat afnemen. In een verschrikkelijke tijd was voor even de menselijkheid, de mensheid gered."
Herinnering als plicht
De twee gebeurtenissen en de achtergrond waartegen ze plaatsvonden, de Shoah, mogen niet vergeten worden, aldus nog de premier. "Wie het verleden kwijtraakt, is gedoemd het te herhalen. Het is de herinnering die ervoor zorgt dat het kwaad nooit opnieuw wint. Daarom is herinnering niet alleen het lot van de overledenen maar ook de plicht van de anderen."
Waakzaam
Ook voor de Poolse ambassadeur Slawomir Czarlewski vochten de opstandelingen en partizanen voor de menselijke waardigheid. "Ze zijn met de grond gelijk gemaakt maar het is nog maar de vraag of ze echt verloren hebben. De boodschap die we hieruit moeten trekken is dat we waakzaam moeten zijn voor elke aanval op de fundamentele rechten en vrijheden, omdat die geen prijs hebben, en dat we dit verhaal steeds opnieuw moeten vertellen."
De Israëlische ambassadrice Tamar Samash betuigde eer aan de moed van de betrokkenen. "Deze rechtvaardigen behielden hun integriteit op een moment dat het makkelijker was om de blik af te wenden, te zwijgen en te collaboreren. Kunnen wij zeggen dat we hetzelfde zouden gedaan hebben?"
Geen Shoah met Israël
De ambassadrice verwees ook naar het 60-jarig bestaan van de staat Israël. "Het is verkeerd om te zeggen dat Israël gecreëerd is uit schuldgevoel over de Shoah. Het is omgekeerd, als Israël toen bestaan had, was er geen Shoah geweest. De slachtoffers hadden er de opvang kunnen krijgen die ze nu elders niet gekregen hebben."
Tijdens de ceremonie aanhoorden de aanwezigen ook getuigenissen van verzetstrijders en gedeporteerden en bekeken een film over het leven in het getto van Warschau en de opstand. De ceremonie werd afgesloten met het Joods gebed voor de doden en het Lied van de Joodse Partizanen. (belga/lb)
Meld je aan of registreer je om een reactie te plaatsen!
