Frans presidentskandidaat Francois Hollande.
© ap.
Wie in Frankrijk president wil worden, kan niet voorbij aan de stem van extreemrechts. Voor ambthouder Nicolas Sarkozy, die zijn gehele campagne al voerde als kopie van Marine Le Pen, moet dat minder moeite kosten dan voor de centrumlinkse kandidaat François Hollande. Die moet inzetten op de grote aversie onder de Fransen tegen "le petit Napoléon" en diens voor vele Fransen teleurstellende (eerste) ambtstermijn.
Frans president Nicolas Sarkozy.
© epa.
Hollande probeert de FN-kiezers op te splitsen in degenen die uit onvrede voor het Front National stemden en degenen die de rechtse ideologie van het FN delen.
Sarkozy begon gisteren al aan de voorbereiding op de tweede, beslissende ronde door op het favoriete thema "migratie" te hameren. Merkwaardig is dat de neoliberaal Sarkozy, die de voorbije jaren de economische wind uit zowat alle richtingen heeft geblazen, ook de tegenstanders van de globalisering probeert op te vrijen. Volgens Sarkozy hebben de Fransen in de eerste verkiezingsronde van zondag duidelijk te kennen gegeven dat zij genoeg hebben van een gedereguleerde globalisering en een te laks Europa.
In de eerste stemronde zondag koos 30 procent van de Fransen 'extreem'. De stemmen voor Jean-Luc Mélenchon van het Linkse Front, 11,1 procent, zullen wel integraal naar Hollande gaan. Maar mocht 'Sarko' alle extreemrechtse kiezers achter zich weten te scharen, kan hij de peilingen, die hem steevast in het verliezende kamp plaatsen, een neus zetten.
Veel FN-kiezers zijn echter anti-establishment en zien zowel de "salonsocialist" Hollande als de "vriend van de rijken" Sarkozy als verwisselbare pest en cholera. Tijd dus voor Sarkozy om enig populisme uit de mouw te schudden en te kappen op "la gauche caviare" en de geïmpliceerde morele verdorvenheid van haar boegbeelden, uiteraard Dominique Strauss-Kahn op kop.
Hollande, daarentegen, probeert zich te profileren als "presidentieel politicus" en zich zo boven het gekrakeel te verheffen.
