Bush met hoofdrolspelers Abbas en Olmert.
In de Amerikaanse stad Annapolis is een vredesconferentie over het Israëlisch-Palestijns conflict gehouden. Zowat zestig jaar geleden hebben de Verenigde Naties toegestemd in een opdeling van Palestina in een joodse en Arabische staat. De Israëlische en Palestijnse leiders hebben zich er nu toe verbonden, opnieuw te onderhandelen over een dergelijke opdeling. Van alle kanten komen echter kritische geluiden. µ
Hoop Bush en Olmert
Zowel VS-president George W. Bush, Israëlisch premier Ehud Olmert als Palestijns president Mahmoed Abbas hoopt de vredesonderhandelingen binnen een jaar af te ronden. Dat lijkt echter weinig waarschijnlijk.
Publieke opinie niet enthousiast
De publieke opinie in zowel Israël als de bezette Palestijnse Gebieden is weinig enthousiast over de onderhandelingen. "De gemiddelde Israëli is meer geïnteresseerd in onderhandelingen om de wekenlange lerarenstaking te beëindigen, dan in onderhandelingen om het Israëlisch-Palestijnse conflict op te lossen", zegt Dalia Yisraeli uit Tel Aviv. De twee anti-Annapolisbetogingen in Jeruzalem aan de vooravond van de conferentie brachten minder manifestanten op de been dan de betoging om de lerarenstaking te steunen in Tel Aviv enkele weken geleden.
Boze kolonisten
De Israëlische kolonisten zouden het sterkst beïnvloed worden door een vredesakkoord waarbij Israël zich terugtrekt uit de Westelijke Jordaanoever. Zij waren dan ook furieus over de belofte van Olmert om "pijnlijke" compromissen te maken.
Tweestatenoplossing
De Palestijnse beweging Hamas verwerpt een tweestatenoplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict. De groepering was dan ook niet uitgenodigd naar Annapolis. Hamas vindt dat Abbas niet de autoriteit heeft om het Palestijnse volk te vertegenwoordigen. "We zijn volledig tegen deze conferentie", zegt Hamasactivist Rabhi Rantissi op de Israëlische Legerradio woensdag. "Het is allemaal geklets. Ze verkopen ons illusies".
Palestijnse minister optimistisch
De Palestijnse minister van Gevangeniswezen, Ashraf al-Ajrami, was dan weer extreem optimistisch en hoopte op een overeenkomst tegen eind 2008. Hij liet echter ook weten dat dit onwaarschijnlijk was en er "veel meer tijd nodig was".
Gezicht Bush redden
Volgens sommige Arabische krantencommentatoren diende de conferentie enkel om het gezichtsverlies van president Bush te beperken, nadat hij zowel in Irak als Afghanistan heeft gefaald. Voorts moest de conferentie de Arabische staten ervan overtuigen dat hun grootste vijand Iran is en niet Israël. Volgens de krant al-Hayat Daily gingen de Arabische landen zonder illusies naar de top.
Gewapende strijd tegen Israël
Een leider van het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP) zegt dat Iran tien Palestijnse fracties die in Syrië gebaseerd zijn, uitgenodigd heeft voor een vergadering. Daarmee wil Iran bevestigen dat de fracties recht hebben op een gewapende strijd tegen Israël en dat ze tegen de vredesconferentie in Annapolis mogen zijn. Zowel uit Gaza, de Westelijke Jordaanoever als de Arabische wereld komt er tegenkanting tegen de conferentie. De Palestijnse vluchtelingen in Jordanië en Libanon blijven ervan overtuigd dat Israël er niet mee zal instemmen dat ze terug naar hun eigendom keren.
Recht op terugkeer
Velen vrezen dat de conferentie enkel zal leiden tot het definitief opbergen van hun recht op terugkeer. Dat door een VN-resolutie gegarandeerde recht is, volgens president Bush, voorbijgesteeefd door de "realities on the ground". (belga/vsv)
