© afp.
Voor meer dan 60 Afrikaanse vluchtelingen eindigde in maart 2011 de overtocht van de Middellandse Zee met de dood, hoewel verschillende schepen de vluchtelingen in nood hadden opgemerkt. Ruim een jaar na het vluchtelingendrama op volle zee had de Raad van Europa de NAVO aangemaand het incident te onderzoeken. De Nederlandse sociaaldemocrate Tineke Strik beschuldigt in haar rapport de militaire alliantie ervan niet gereageerd te hebben op de noodoproep van de overvolle rubberboot.
De NAVO en de Europese regeringen moeten het gebrek aan communicatie tussen de reddingsploegen en de Alliantie uit de wereld helpen, luidde het in het besluit, dat de parlementaire vergadering van de 47 Europese raadsleden vandaag met grote meerderheid heeft goedgekeurd. De aanbeveling is een politiek drukkingsmiddel om de regeringen tot handelen aan te manen.
Twee NAVO-schepen
"We hebben een waslijst van fouten en nalatigheden opgesteld", zei Strik. Twee NAVO-schepen, het Spaanse fregat Mendez Nunez en het Italiaanse schip IST Borsini, waren toen in de zone niet ver van de vluchtelingenboot. Ook schepen uit andere landen, een vissersboot, een militaire helikopter en een oorlogsbodem zijn de vluchtelingen niet ter hulp gekomen.
De NAVO neemt de aanbevelingen serieus. Maar elke verantwoordelijkheid voor het drama wordt afgewezen. "Op het ogenblik van het incident eind maart stonden slechts acht schepen in de Middellandse Zee onder het bevel van de NAVO, die een gebied van meer dan 61.000 vierkante zeemijl afschermen", luidt het in een antwoord. "Het dodelijk incident was een tragisch ongeval". De Alliantie had op 31 maart het bevel over de internationale militaire operatie "Unified Protector" voor Libië overgenomen.
Drinkwater en cakes
Volgens de weinige overlevenden verscheen kort na de eerste noodoproep een marinehelikopter, die drinkwater en cakes had neergelaten. De helikopter is echter nooit teruggekeerd. De NAVO beweert over geen gegevens te beschikken over een helikopter onder NAVO-bevel die water en voedsel zou gedropt hebben voor de overlevenden.
De opvarenden zegden dat op de tiende dag een oorlogsbodem hen genaderd was. De bemanningsleden trokken foto's van hen. Ondanks hun noodsignalen vaarde het schip gewoon verder. Volgens de internationale conventie voor zeerecht zijn schepen verplicht boten in nood ter hulp te schieten.
Twee baby's
De rubberen boot met 50 mannen, 20 vrouwen en twee baby's was op 26 maart uit Tripoli vertrokken en na 15 dagen op zee met tien overlevenden terug naar de Libische kust gedreven. De vluchtelingen werden opgepakt, een van hen stierf in de gevangenis. Toen de negen overlevenden uiteindelijk werden vrijgelaten, konden ze het land uitvluchten.
