Een Amerikaan die in het straatarme Haïti een school voor dakloze jongetjes opende en destijds als een held werd verwelkomd, werd gisteren tot bijna 20 jaar effectieve celstraf veroordeeld wegens seksueel misbruik van zijn schoolgangertjes.
Douglas Perlitz (40) werd door een rechtbank in het Amerikaanse New Haven, Connecticut veroordeeld tot 19 jaar en zeven maanden cel voor het misbruik van de kinderen die onder zijn hoede waren geplaatst. Na zijn vrijlating wordt de pedofiel nog tien jaar onder toezicht van de autoriteiten geplaatst, meldt CNN.
"We zijn blij met deze zware straf", zegt Bruce Foucart, een van de agenten die met het onderzoek waren belast. "Ik hoop dat de uitspraak een duidelijke boodschap is voor anderen die zich met dergelijke praktijken inlaten of die ermee willen beginnen."
Miljoenen dollars en eredoctoraat
Perlitz arriveerde in 1997 in de stad Cap-Haitien. Hij startte daar met zijn 'liefdadigheidsproject', de school Project Pierre Toussaint (PPT). De Amerikaan haalde dakloze jongens van straat, en gaf hen onderdak, eten en een opleiding. "Toen we meneer Douglas voor het eerst zagen, leek hij Jezus Christus zelf", zegt Francilien Jean-Charles, die amper 12 jaar oud was toen hij door Perlitz in de school werd geplaatst.
Ook het Amerikaanse thuisfront reageerde laaiend enthousiast op Perlitz' project. Tussen 2002 en 2008 kreeg hij van sponsors meer dan twee miljoen dollar om de kinderen te helpen, de universiteit van Fairfield gaf hem een eredoctoraat voor zijn inzet voor de goede zaak.
Slaappillen
Helaas voor de straatkinderen bleek onder het imago van heroïsche weldoener een heel ander aspect van Perlitz' persoonlijkheid schuil te gaan. Kinderen vertellen hoe hij 's nachts met een lichtgevend horloge door de slaapzalen wandelde, op zoek naar slachtoffertjes. "Soms werden we wakker en lag hij naast ons", zegt een jongen. "Hij gaf me ooit een pil waarvan ik in slaap viel. Toen ik ontwaakte, zat mijn broek onder het sperma."
Minstens dertien jongens werden jarenlang door de Amerikaan misbruikt. Maar geen van de slachtoffertjes durfde kwaad spreken over de man die door de lokale gemeenschap als een heilige werd vereerd. Wanneer een enkeling toch de moed bijeenraapte om zijn familie of de politie in te lichten over het misbruik, stuitte hij alleen maar op ongeloof. "Iemand met zo'n groot hart kón gewoon geen kinderverkrachter zijn", legt een volwassene het onbegrip uit. "Het was een beschuldiging die we onmogelijk konden bevatten."
Graffiti op muren
De wanhopige jongens schreeuwden hun angst uit via graffiti-leuzen op de schoolmuren, maar de autoriteiten bleven doof voor de smeekbedes. Uiteindelijk vonden ze wel gehoor bij journalist Cyrus Sibert, die de zaak aan de grote klok hing. Ook hij vond aanvankelijk weinig mensen die hem geloofden. Pas toen een vrijwilliger op de school merkte hoe oudere jongens de jongeren aanrandden, gingen overal waarschuwingslichtjes knipperen. "Ze beseften niet dat ze iets fouts deden, want 'meneer Douglas deed dat ook altijd'", zegt de vrijwilliger. "Pas toen zagen we wat er aan de hand was. Iedereen voelde zich verraden door de jarenlange maskerade."
Eind 2009 werd Perlitz, na twaalf jaar in Haïti, dan toch gearresteerd. Zijn advocaten probeerden het proces na de aardbeving en de cholera-uitbraak in het land nog uit te stellen 'omdat deze gebeurtenissen een grondige controle van de aanklacht onmogelijk maken." Dat argument werd evenwel verworpen, Perlitz wacht nu een lange tijd achter tralies.
"Ook in buitenland niet veilig"
Net als de politie toont de verdediging van de kinderen zich blij met het vonnis. "Deze wolf is schaapsvacht reisde bewust naar een arm land om misbruik te maken van kinderen die van hem afhankelijk waren", zeggen de advocaten. "De boodschap die de rechtbank stuurt, is duidelijk: ook in het buitenland zijn kinderverkrachters niet veilig." (tw)
