Terwijl 33 mijnwerkers nog voor een lange periode vastzitten in de diepe San Jose-mijn , lopen ook de spanningen bovengronds op. Echtgenotes en minnaressen van de mannen vliegen er elkaar in de haren, met als inzet schadeclaims voor de vastzittende kompels.
De verantwoordelijken van Camp Hope moeten sinds de instorting op 5 augustus afrekenen met een toestroom van vrouwen die zich op de liefde en trouw van de ongelukkige mijnwerkers beroepen om in aanmerking te komen voor overheidscompensaties.
Vier vrouwen voor één mijnwerker
Minstens vijf echtgenotes kwamen zo oog in oog te staan met de minnaressen van hun mannen, dames van wiens bestaan ze niet eens afwisten. Eén mijnwerker heeft zelfs vier vrouwen die claimen dat ze zijn enige echte levenspartner zijn. Inzet van de twisten zijn de compensaties die de Chileense overheid beloofde voor de families van de kompels, die nog drie tot vier maanden ondergronds vastzitten tot de reddingsteams hen kunnen bevrijden. Wie in aanmerking komt voor steun, kan rekenen op voedselpakketten en mag later hopen op een financiële tegemoetkoming die tot in de tienduizenden euro's kan lopen.
Regeringsverantwoordelijken willen nu aan de 33 mijnwerkers vragen om zelf aan te geven wie er voor hun tegemoetkoming in aanmerking komt, zodat de toevloed aan claims kan worden gestopt.
"Veel conflicten"
"Er zijn enorm veel conflicten tussen de vrouwen", geeft Rode Kruis-medewerkster Marta Flores, die aan de slag is in een tijdelijk kamp voor de verwanten, toe. "Er was een serieus probleem in de kantine toen een vrouw en de vermeende minnares van haar man elkaar ontmoetten. We moesten ingrijpen om een fysieke confrontatie te vermijden. Het wordt geen makkelijke klus om te bepalen aan wie de steun toekomt. Sommige mijnwerkers hebben kinderen bij verschillende vrouwen, die allemaal vinden dat ze recht hebben op steun." (hlnsydney/tw)
