Een jongen van acht heeft het leven gered van zijn vader. Met wat prutswerk en een extra batterij kreeg hij de boordradio aan de praat en zo kon hij zijn moeder verwittigen. Zijn vader zat na een ongeval met zijn vrachtwagen gekneld in de cabine. Het voertuig was over de kop gegaan.
"Ik moest iets doen"
Michael Bowron hield het hoofd koel. De jongen herstelde de radio van de truck en kreeg het toestel met een reservebatterij aan de praat. Hij verbrandde wel zijn vingers door de vonken die uit de batterij sprongen. "Ik was bang maar ik hield me sterk. Ik moest iets doen want mijn papa was hevig aan het bloeden. Ook ik was aan het bloeden maar niet zo erg als mijn vader", blikt de knul terug op de gebeurtenis.
Klapband
Michael en zijn vader, Justin waren in de truck onderweg naar huis in Bonnie Rock. Door een klapband verloor Justin de controle over het stuur en de vrachtwagen ging over de kop. "Door de klapband vooraan links, ging de vrachtwagen aan het slingeren. We reden recht op een bosje af en ik probeerde nog om opnieuw controle over het stuur te krijgen. Even later gingen we over de kop." Hij verloor even het bewustzijn en merkte daarna dat hij geklemd zat tussen het stuur en het dashboard. Hij zat onder de glasscherven en ook zijn been zat vast. "De motor was nog steeds aan het draaien en de truck lekte diesel. Ik was bang dat de vrachtwagen zou ontploffen. Ik kon mijn gsm niet vinden en de boordradio was uit de truck geslingerd. "
Moeder bereikt
Michael zat in de slaapruimte van het voertuig en kon gehavend uit het wegmonster kruipen. Hij probeerde nog om zijn vader uit zijn benarde positie te bevrijden maar het lukte hem niet. De knul besloot dan maar om de boordradio te herstellen. "Dat was een hele klus want de radio was losgerukt. Ik zei Michael toen dat hij op zoek moest gaan naar de reservebatterij." De jongen deed precies wat zijn vader hem vroeg. "Ik vond de batterij en ik verbond op aangeven van mijn vader de kabels van de radio met de batterij. Ik kreeg de radio aan de praat en kon zo mijn moeder verwittigen."
"Moedige jongen"
De vrouw rukte samen met buren uit naar de plek van het ongeval. "Ik arriveerde als eerste", vertelt Christine. "Ik vroeg me onmiddellijk af hoe ik hen kon helpen. Pas later realiseerde ik me dat ik mijn zoon en man bijna kwijt was." Het duurde nog een uur voor de hulpdiensten arriveerden en ze Bowron uit de cabine konden halen. Daarna moest hij nog eens 45 minuten wachten op een ambulance. Volgens Peter Geraghty is er nauwelijks verkeer op de weg waar het ongeval gebeurde en hij zei ook dat Michael een moedige jongen is. "Wat hij gedaan heeft is fantastisch voor een jongen van zijn leeftijd. Maar heel wat kinderen van het platteland zijn moedig. Ze weten gewoon hoe ze moeten overleven omdat ze vaak op zichzelf aangewezen zijn."
50 kilometer in ambulance
Zijn vader onderging nog een helse rit in de ambulance. Pas vijftig kilometer verder was er een ziekenhuis maar in dat ziekenhuis was geen dokter meer. Hij werd dan maar naar het dorpje Mukinbundin gebracht en verzorgd door een verpleegster die er woont. "De dichtstbijzijnde arts bevond zich op tweehonderd kilometer afstand. We moesten dus een beroep doen op de Flying Doctors." Een vliegtuig kwam langs en een dokter haalde heel wat glasscherven uit het lichaam van Justin. Hij kreeg enkele hechtingen en moet nog een aantal dagen met een kruk rondlopen. Michael liep een aantal blauwe plekken op maar wat is een echte held zonder een blauwe plek? Niks toch! (hlnsydney)
