© afp.
Criminoloog Tom Decorte (UGent), econoom Paul De Grauwe (London School of Economics) en toxicoloog Jan Tytgat (KU Leuven) pleiten ervoor om cannabis te legaliseren. De proffen vinden dat het huidige cannabisbeleid absoluut niet werkt. Integendeel, in plaats van minder wordt er net meer gebruikt en geproduceerd dan vroeger, zeggen ze.
"Ook wij zijn van oordeel dat cannabisgebruik ongezond is en zoveel mogelijk moet worden teruggedrongen. Vraag is hoe je dat het best bereikt. Het repressieve Belgisch cannabisbeleid slaagt niet in zijn objectieven. Zo is het aantal drugsverslaafden dat zich moet laten opnemen de laatste 10 jaar in ons land verdubbeld, terwijl een van de doelstellingen voor het cannabisbeleid uit de federale beleidsnota drugs uit 2001 was het aantal afhankelijke burgers te doen dalen", aldus Decorte.
Het repressieve cannabisbeleid heeft daarnaast nog een aantal kwalijke gevolgen. "Het illegaal karakter maakt de cannabismarkt heel winstgevend wat criminelen aantrekt die hierdoor tevens over enorme middelen beschikken om zich aan het repressief beleid van de overheid te onttrekken. Ondanks de inzet van veel middelen trekt de overheid in deze wapenwedloop aan het kortste eind", zegt De Grauwe. In 2008 besteedde de overheid 392 miljoen euro aan drugsbeleid waarvan 61 procent uitging naar repressie.
"Pesticiden"
Toxicoloog Jan Tytgat benadrukte op basis van eigen testen van cannabisplanten in opdracht van het gerecht dat de cannabis die momenteel te koop wordt aangeboden grote risico's bevat voor de volksgezondheid. "Jongeren weten enerzijds niet hoe sterk een joint is want het THC-gehalte is in de loop der jaren sterk gestegen. Daarnaast treffen we geregeld pesticiden, zware metalen, schadelijke schimmels of bacteriën aan. Op dit ogenblik is er geen enkele instantie die dit controleert", aldus Tytgat.
De drie professoren pleiten daarom voor een overheidsregulering van de hele cannabisproductie, -distributie en -gebruik. Er zijn tal van pistes denkbaar inzake productie (bv. licenties aan privé-bedrijven), productregulering (bv. standaarddosis THC), verkooppunten (bv. eisen aan verkopers inzake kennis), het ter beschikking stellen (bv. voorschriftmodel), regeling gebruikers (minimumleeftijd), prijsniveau, ... Zelf doen ze op dat vlak geen concrete voorstellen, maar laten ze dit over aan een maatschappelijk debat.
Ze zien vele voordelen aan hun voorstel. Door aanbod van kwaliteitsvolle cannabisproducten worden vooreerst immers onnodige gezondheidsrisico's vermeden. Het geld dat uitgespaard wordt door het afbouwen van de repressieve aanpak kan worden besteed aan behandeling en vooral aan preventie en ontrading. Dat legalisering niet leidt tot een stijgend gebruik bewijst de ervaring van de jongste decennia in Nederland. Anders dan in Nederland willen de drie academici echter niet alleen het gebruik maar ook de productie regulariseren.
