© belga.
Voor het Hof van Assisen van Brugge heeft de openbaar aanklager vrijdagnamiddag de akte van verdediging voorgelezen in het proces tegen Kim Stevens, die beschuldigd wordt van doodslag op haar zes maanden oude baby op 18 december 2007 in Oostende.
In de akte wordt gewezen op het feit dat de beklaagde flirt met de benedengrens van toerekeningsvatbaarheid. Kim Stevens (27) staat terecht omdat ze op 18 december 2008 in Oostende haar toen 6 maanden oude baby Naomi verstikte. De vrouw wordt beschuldigd van opzettelijke doodslag met het oogmerk te doden.
Omdat de deskundigen die het babylijkje onder ogen kregen niets verdachts merkten, werden de feiten bijna als een natuurlijk overlijden afgedaan. De bal ging echter aan het rollen toen de vader van Kim Stevens de politie van Oostende belde omdat hij vreesde dat zijn dochter haar baby zelf had vermoord. De man baseerde zijn vermoedens op het feit dat zowel zijn dochter als haar vriend een psychiatrisch verleden hebben en weinig of niet onder de indruk leken van de gebeurtenissen.
Kim Stevens verklaarde bij een eerste verhoor dat ze op het toilet zat toen Naomi plots stopte met wenen. Ze zei dat ze dacht dat het kindje in slaap was gevallen. Toen ze het wakker wilde maken, merkte ze dat het geen pols meer had. Daarop besloot ze om haar baby te reanimeren, zoals ze op televisie had gezien, en stuurde ze haar vriend vier berichtjes.
Op kindje gaan liggen tot het niet meer weende
Na een intensief verhoor bekende de vrouw uiteindelijk dat ze inderdaad haar eigen baby om het leven gebracht had. Ze zei dat ze op het kindje was gaan liggen tot het niet meer weende. Naar eigen zeggen zou ze een kwartier op de zuigeling hebben gelegen. Uit hetzelfde verhoor bleek ook dat het niet de eerste keer was dat ze de baby verstikte. De vorige keren was het kindje er echter telkens opnieuw doorgekomen.
Het dagboek van de 27-jarige vrouw bleek een stille getuige te zijn. Ze vroeg haar dagboek namelijk vergiffenis telkens ze haar kindje iets had aangedaan.
De ernst van de zaak beseft de vrouw hoegenaamd niet. Ook op de reconstructie gaf ze geen blijk van een groot schuldgevoel en bleef ze zelfs volhouden dat ze niets verkeerd had gedaan. Volgens het psychologisch rapport is Stevens toerekeningsvatbaar, waardoor ze een gevangenisstraf van 30 jaar riskeert.
De verdediging, advocaten Thomas Gillis en Anthony Mallego, is van mening dat de vrouw flirt met de benedengrens van de toerekingvatbaarheid. "Het college van gerechtspsychiaters zegt dat haar IQ tussen 74 en 84 ligt. Om van een mentale handicap te spreken moet men een IQ van minder dan 70 hebben. "Kim situeert zich werkelijk op de benedengrens van de toerekeningsvatbaarheid. In België kennen we geen systeem, zoals in Nederland en vele andere landen, van verminderde toerekeningsvatbaarheid."
Acht vrouwen en vier mannen zetelen in de volksjury. Maandag komt de eerste getuige aan het woord. (belga/mvdb)
