Omar Sellami
De advocaten van Omar Sellami (38) hebben vandaag niet betwist dat hun cliënt schuldig is aan de doodslag op zijn echtgenote Karima Sellami (24), maar ze vroegen de Antwerpse assisenjury wel om rekening te houden met de culturele context. Omar had Karima op 22 november 2007 gewurgd tijdens een ruzie over een andere man in hun appartement aan de Catershoflaan in Merksem.
Hun huwelijk stond op springen en eigenlijk was het al van in het begin gedoemd om te mislukken. Omar had geen vooruitzichten in Marokko en zag zijn huwelijk met Karima, die hij van haar noch pluim kende, als zijn ticket naar België, zijn redding uit de armoede.
"Gehoorzamen en liefde geven"
"Hij zag echter niet dat zij een moderne vrouw was, die op haar eigen benen wilde staan. Omar bleef de traditionele man, die met zijn hart in Marokko zat", zei advocaat-generaal Franky De Keyzer. Omar wilde dat Karima zich volledig onderwierp aan zijn berberse waarden. "Hij verwacht van een vrouw dat ze een soort van warme keukenrobot is: ze moet hem gehoorzamen en hem liefde geven", zei meester Els Gauquie namens Karima's familie. Als Karima hem niet gehoorzaamde, kreeg ze een pak rammel. Toen ze niet meer van hem hield, was ze volgens hem bezeten door duivels. "De enige duivel die die arme Karima gekend heeft, was haar echtgenoot", zei Franky De Keyzer.
Onverwachte problemen
"Ik ben het met zijn visie en zijn aanpak ook niet eens, maar ik ben niet opgegroeid in een klein dorp, waar hij niets anders zag", pleitte meester Jan De Man namens Omar. Hij vroeg de juryleden om zich even in de plaats van zijn cliënt te stellen. Omar werd geconfronteerd met problemen in zijn huwelijk waar hij zich helemaal niet aan verwacht had. Zo werd Karima verliefd op iemand anders en wilde ze absoluut gaan werken, terwijl hij haar liever thuis zag.
Verstoten
"Hij vroeg raad aan haar ouders en zij gaven hem gelijk", aldus meester De Man. Toen Karima haar zin doordreef, werd ze door haar ouders verstoten. De verdediging heeft er dan ook een wrang gevoel bij dat haar familie een schadevergoeding eist, terwijl ze er dezelfde ideeën op na hield.
Omar zei in zijn laatste woord dat hij enorm veel spijt had van wat hij Karima had aangedaan. "Ik hield enorm veel van haar. Ze had me veel verteld over haar ongelukkige jeugd en ik wilde haar een beter leven geven. Maar toen ze me vertelde dat ze met een andere man geslapen had, wist ik niet meer wat ik deed."
De jury trok zich daarop terug om te beraadslagen over de schuldvraag. (belga/ypu)
