Dit was premier Guy Verhofstadt

Guy Verhofstadt (54) is federaal premier af. Vier jaar stond hij aan het hoofd van een paars kabinet. Voorafgaand leidde hij vier jaar een paars-groene coalitie.

Dendermonde
Minister van staat Guy Verhofstadt wordt op 11 april 1953 geboren in Dendermonde. Hij behaalt in 1975 zijn licentiaat in de rechten en wordt advocaat aan de balie te Gent.

LVSV
Van 1972 tot '74 is hij voorzitter van het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV) te Gent. In 1976 wordt hij gemeenteraadslid te Gent. Een jaar later treedt hij in dienst als politiek secretaris van PVV-voorzitter Willy De Clercq. Hij blijft dat tot in 1981.

PVV-jongeren
In 1979 slaagt hij er als voorzitter van de PVV-jongeren in op de ideologische congressen van 1979 en '80 in de Kortrijkse Hallen het Manifest van de Jongeren door te drukken waarin wordt opgeroepen tot een terugkeer naar het echte liberalisme.

Jongste partijvoorzitter
Begin '82 wordt Guy Verhofstadt de jongste partijvoorzitter die ons land gekend heeft. Hij is dan 28 jaar. Na de verkiezingen van 1985 geeft hij de voorzittershamer door en wordt hij vice-premier en minister van begroting.

Voeren
In '87 struikelt de regering over Voeren. Ondanks een fikse winst valt de PVV bij de coalitiebesprekingen uit de boot. Guy Verhofstadt wordt opnieuw voorzitter van de PVV en vormt een schaduwkabinet.

Formateur
Bij de verkiezingen van 1991, houdt de partij als enige van de traditionele formaties stand en Verhofstadt wordt formateur. Hij probeert een rood-blauwe coalitie op de been te brengen, maar slaagt daar niet in.

Vernieuwen
Verhofstadt wil dan drastisch vernieuwen en verruimen. In november 1992 vormt hij de PVV om tot de VLD. De nieuwe partij boekt winst, maar slaagt er in 1995 niet in de roomsrode meerderheid te breken. Verhofstadt treedt terug als partijvoorzitter en trekt zich terug in de Senaat, waar hij zich gaat herbronnen.

Partijvoorzitter
In april 1997 stelt hij zich opnieuw kandidaat als VLD-voorzitter. Hij wil de partij opnieuw laten aansluiten bij de beginselverklaring van 1992. Het wordt een bitse kiesstrijd maar op 7 juni wordt hij opnieuw tot partijvoorzitter verkozen.

Octopus
Na de ontsnapping van Marc Dutroux op 23 april '98 en het daarop volgend ontslag van de ministers De Clerck en Vande Lanotte, stellen de liberale partijvoorzitters Verhofstadt en Michel de meerderheid voor onderhandelingen te starten over de hervorming van politie en justitie. De gesprekken mondden op 11 juli uit in de ondertekening van de Octopus-akkoorden tussen meerderheid, liberalen, FDF en VU.

Dioxine-crisis
Bij de verkiezingen van 13 juni 1999 wordt de VLD de grootste partij nadat de CVP zware klappen kreeg als gevolg van de dioxine-crisis. Minder dan een maand nadien slaagt hij erin een onuitgegeven blauw-rood-groene coalitie op de been te brengen.

Paars
Bij de verkiezingen van 18 mei 2003 krijgen de groenen zware klappen en lijkt een paars kabinet de evidente keuze. Op 28 mei neemt Guy Verhofstadt als formateur de fakkel over van informateur Elio Di Rupo.

Europese Commissie
In juli 2004 stelt Verhofstadt zich kandidaat als voorzitter van de Europese Commissie. Zijn kandidatuur botst op een veto van Tony Blair, die Verhofstadts sterke Europese ideeën als bedreigend ziet. Het is de Portugese premier José Durao Barroso die het van Verhofstadt haalt.

DHL
Verhofstadt slaagt er niet in om een consensus te vinden tussen de federale, Brusselse en Vlaamse regering over de uitbreiding van het koerierbedrijf DHL op de luchthaven Brussels Airport. Na een lange en mislukte onderhandelingsronde gaat de wagen van de premier op de R4 bij Gent drie keer over de kop. De premier raakt lichtgewond.

De Verenigde Staten van Europa
Verhofstadt pent in 2005 met "De Verenigde Staten van Europa" een pleidooi neer voor een Europa dat met één stem spreekt. Het boek wordt in meer dan 15 talen vertaald.

Gemeenteraad
Bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2006 haalt Verhofstadt meer dan 8.000 voorkeurstemmen. Hoewel hij slechts als lijstduwer op de plaatselijke VLD-Vivant-lijst stond, besluit hij toch zitting in de raad te nemen.

Verlies
In juni 2007 tekenen de Vlaamse liberalen bij de federale stembusgang zowat overal fors verlies op. In de Kamer ziet de partij haar zetelaantal met 7 krimpen tot 18. Enkel in de provincie Limburg en in Brussel-Halle-Vilvoorde kan Open Vld de schade beperken. Guy Verhofstadt zelf haalt als lijsttrekker voor de Senaat net geen half miljoen voorkeurstemmen, zo'n

Ontslag
Verhofstadt neemt de verantwoordelijkheid voor de verkiesingsuitslag op zich. Op maandag 11 juni 2007 biedt Guy Verhofstadt bij de koning het ontslag van zijn regering aan. De koning aanvaardt het. (belga/hln)