Biografie Didier Reynders (MR)
HLN
background
Didier Reynders (MR) blijft vicepremier en minister van Financiën, een functie die hij al sinds 1999 uitoefent. Hij krijgt er ook de bevoegdheid Institutionele Hervormingen bij, een bevoegdheid die hij deelt met CD&V-vicepremier Jo Vandeurzen. Tijdens de afgelopen maanden deelde hij binnen de interim-regering met Yves Leterme die bevoegdheid.
Reynders werd op 6 augustus 1958 geboren in Luik en haalde aan de universiteit van zijn geboortestad een licentie in de rechten. Hij was er een tijdlang assistent van professor Perin en advocaat.
Reynders is sinds begin 1993 volksvertegenwoordiger. Hij volgde toen Janine Delruelle-Ghobert op die rechter werd bij het Arbitragehof. In mei 1995 en juni 1999 trok hij de PRL-kamerlijst voor het arrondissement Luik. Van 1995 tot '99 was hij fractieleider van de toenmalige PRL in de Kamer.
Kabinetschef Jean GolHij heeft reeds een heel parcours afgelegd vooraleer hij in de Kamer kwam. In 1985 werd hij directeur-generaal van de Lokale Besturen op het ministerie van het Waalse gewest, een functie die hij vervulde tot in 1988. Eind 1986 werd Reynders voorzitter van de raad van bestuur van de NMBS.
Tussen maart 1987 en mei 1988 was hij kabinetschef van de toenmalige vicepremier en minister van Justitie Jean Gol. In 1991 stapte hij over naar de Regie der Luchtwegen, waar hij ook op de voorzitterszetel plaatsnam. Hij was tevens beheerder van de Luikse universiteit, het universitair ziekenhuis van Luik en Meusinvest.
In 1999 werd hij minister van Financiën in de eerste regering Verhofstadt. Tijdens die periode stond vooral de belastinghervorming centraal in zijn beleid. Hij volgde zichzelf vier jaar later op aan het hoofd van Financiën, werd na het vertrek van Louis Michel naar de Europese Commissie de nummer één van de MR in de regering en trok ook nog eens het partijvoorzitterschap naar zich toe.
Hij trok naar de federale verkiezingen van 10 juni met een scherpe campagne voor het marktleiderschap in Franstalig België. Hij slaagde in het opzet en stootte de PS van Elio Di Rupo van de troon als grootste Franstalige partij. (belga)