© epa.
De nieuwe president van Egypte Mohammed Morsi zou in een interview met het Iraanse persbureau Fars gezegd hebben dat hij de banden met Teheran wil aanhalen. Dat meldt het persbureau Reuters. Maar het Egyptische presidentschap ontkent dat de verkozen president een interview aan Fars heeft gegeven. Morsi "heeft geen gesprek gevoerd met Fars en alles wat dat agentschap publiceert, is ongefundeerd", zei een woordvoerder van de presidentiële dienst, aangehaald door het officiële Egyptische agentschap Mena. In het vermeende interview had Morsi het onder andere ook over hoe hij de vredesakkoorden met Israël zou "herbekijken".
Morsi wil een betere relatie met Iran voor een "strategische balans" in de regio. "Dat creëert een balans van druk in de regio, en dat is onderdeel van mijn programma", zei Morsi tegen Fars. Volgens het Iraanse medium vond het interview gisteren plaats, een paar uur voor de bekendmaking van Morsi's overwinningen van de presidentsverkiezingen in Egypte.
Atoombom
De diplomatieke relaties tussen Egypte en Iran zijn dertig jaar lang verbroken geweest. Sinds de val van president Hosni Moebarak is daar verandering in gekomen. Morsi's toenadering tot Iran komt ongelegen voor Westerse mogendheden die Iran juist proberen te isoleren. Westerse landen verdenken het Iraanse regime ervan een atoombom te ontwikkelen.
Morsi ontkende geruchten over een staatsbezoek aan Saoedi-Arabië, de Arabische rivaal van Iran. "Mijn eerste staatsbezoeken zijn niet gepland." Morsi's verkiezingsoverwinning werd door Iran verwelkomd als een "schitterend vertoon van democratie' en de ingang van de laatste fase van een 'islamitisch ontwaken".
Banden verbroken sinds 1980
Het overwegend soennitische Egypte en het sjiitische Iran zijn twee van de grootste en meest invloedrijke landen in het Midden-Oosten. De landen hebben geen formele banden meer met elkaar sinds 1980, na de Islamitische Revolutie in Iran en Egyptes erkenning van Israël.
Het Iraanse regime onder leiding van president Ahmadinejad heeft de Arabische opstanden altijd uitgelegd als anti-Westerse demonstraties, in navolging van de eigen revolutie in 1979. Het land is tegelijkertijd een bondgenoot van de Syrische president Assad, in wiens land een burgeroorlog woedt tegen zijn regime. En in het eigen land staat de Iraanse regeringen de roep om hervormingen en protest niet toe.
