Geen blauwe T-shirts, geen vlaggen in de straten en geen idiote attributen. De beleving voor het Franse nationale elftal komt maar moeizaam op gang. Na de eerste wedstrijd tegen Roemenië is dat er niet beter op geworden.
Geen interesse
Het is opvallend. Vraag Fransen iets over het Franse voetbal en de helft zegt zich niet voor voetbal te interesseren. "Wie tegen wie? Morgen? Winnen? Ik geloof het wel, ze zijn zo goed begonnen."
De slappe vertoning tegen de Roemenië (0-0) heeft de Fransen bepaald niet warm gemaakt voor Euro 2008. Negativiteit overheerst de meeste vooruitblikken. En dat is te zien. Een hele rits cafés en welgeteld één terras dat met twee verdwaalde Euro 2008 vlaggen laat weten dat je hier de wedstrijd kunt bekijken.
Vlaggen bij finale
De kastelein van de Bar du Commerce is een stuk optimistischer dan de aanblik van zijn terras doet vermoeden. "Voetballiefhebber, ik?" Hij haalt zijn groene Saint Etienne-sjaal vanonder de toog en begint. "Morgen zit het hier vol. Laten we eerlijk zijn, dat gelijkspel tegen de Roemenen, dat was de eerste wedstrijd. En laten we niet vergeten, we spelen in Zwitserland, dat is toch net alsof we thuis zijn."
"We zijn een groot voetballand hoor. En de beste spelers zijn nog niet opgesteld. De finale is pas de 29e, de rest is literatuur. Dat heet een professionele instelling. Die spelers richten zich maar op één ding, de finale. Pas dan halen we de vlaggen uit de kast."
Hij wijst erop dat het elftal twee jaar geleden nog in de finale van het WK stond. "Je kunt niet in een finale van het WK staan en dan vervolgens niet eens de poule van het EK doorkomen." Die finale doet hem nog steeds een beetje zeer. "Die vuile Italianen hebben hebben toen de titel gestolen. Straks rekenen we wel met ze af." Punt uit. Middelvinger. De kastelein ziet duidelijk nog wel mogelijkheden.
Zidane
Op televisie en radio is het een terugkerend thema. Iedereen lijkt zich te moeten buigen over de staat van het Franse middenveld. Wie kan de traditionele nummer tien positie invullen? "Franck Ribéry? Nee, die is niet creatief genoeg."
Franse voetballiefhebbers wachten sinds maandagavond op het eind van de week, nagelbijtend, dat wel. "Allez les Bleus!", roept iemand door het café. Het klinkt niet overtuigend, eerder cynisch. Er wordt gelachen. De naam van Zidane valt. Die wordt gemist. Drie mannen op het terras zijn realistisch. "De strategie is niet zo offensief. We moeten hard aan de bak. We kunnen alleen winnen door heel diep te gaan. Maar goed, we gaan winnen, drie tegen een wordt het. Hoezo? Ik ben toch zeker Frans." (novum/ka)
