HLN.be's beste albums van 2011: de ontknoping

De ontknoping van onze onze final countdown in de belangrijkste van onze categorieën van beste rock- en popmuziek van 2011: de top 50 van beste albums, samengesteld door zeven redacteurs van onze site die over muziek schrijven. Je hoeft het niet met ons eens te zijn, en vanaf volgende week kan je zelf stemmen en je eigen voorkeur kenbaar maken. Je kan er nog mee winnen ook. Het beste uit de platen die je hieronder ziet, kan je beluisteren op een playlist op onze Spotify-pagina. De link vind je onderaan.

10. Björk: Biophelia (indie pop/experimental)

Björk Guðmundsdóttir heeft met "Biophelia" een fenomenale prestatie neergezet. "Biophelia" is een briljant concept. Ontworpen als een suite van interactieve apps die proberen de relatie van de mensheid met het heelal via geluid te ontrafelen. Björk betrok er ingenieurs, wetenschappers, video game-ontwerpers en filmregisseurs bij. Ze vond er nieuwe instrumenten voor uit. Het is een opzet dat zo immens is dat het ervaren moet worden via de betreffende apps, en beter nog, via de heel bijzondere live-show die de kleine IJslandse in elkaar heeft gestoken. Dan pas wordt duidelijk hoe revolutionair "Biophelia" is.

9. Katy B: On a mission (dance/dubstep)

Met onder andere 'Broken Record', de titelsong 'On A Mission' en het momenteel in de hitlijsten hoog scorende 'Easy Please Me' laat de hippe Katy alles horen wat ze in de kast heeft: puur, opzwepend, zelfzeker, fris, met beats die nooit gratuit klinken en dat allemaal in de tijdsgeest anno 2011: men neme een forse lepel dubstep en voegen daar wat elektro, urban en rave aan toe. Wat het helemaal bijzonder maakt, is dat het kind ook lyrisch hoge toppen scheert. "I know though we make our mistakes/That you're holding every breath I take": wie zegt dat poëzie en dubstep niet samengaan?

Nog lijstjes:

De 50 beste songs van 2011: van 50 naar 40
De 50 beste songs van 2011: van 40 naar 30
De Beste songs van 2011: van 30 naar 1

8. Coldplay: Mylo Xyloto (pop/rock)

Hoewel Coldplay tot de absolute wereldtop behoort, valt er op dit vijfde volwaardige album niks te horen van de druk en het 'ennui' die zo'n status onvermijdelijk met zich meebrengt. Coldplay voert 'de fun, de hits' hoog in het vaandel, en je hoort een groep die zich moet hebben geamuseerd in de studio. "Every Teardrop Is a Waterfall" (yep, dat nummer dat begint als 'I Go to Rio' van Peter Allen) koppelde speelsheid aan succes, maar ook "Charlie Brown" en "Hurts Like Heaven" en "Paradise" reden zich meteen naar de kop van het 'instant popklassiekers'-klassement.

7. Mastodon: The Hunter (metal/hard rock)

Zelfs wie categoriek "no" zegt tegen metal, moet misschien "The Hunter" van Mastodon eens een kans geven. Na tien jaar de wereld te hebben platgespeeld en een hoop persoonlijk drama's is het zot er wat af bij Troy Sanders, Brent Hinds, Bill Kelliher en Brann Dailor. Lees: "The Hunter" is minder proggy en bedacht dan voorganger Crack The Skye en er staan geen epische tracks tien minuten of meer op. Distillatie tot de essentie (complex riff-werk, een jazzy filosofie tegenover metal spelen en het buitengewone talent van drummer Brann Dailor) was wat Mastodon nodig had om te belanden waar ze nu zijn: aan de top van de metalpiramide. Het is het geluid van de apocalyps geïnterpreteerd door mannen die blues in hun bloed hebben.

6. Arctic Monkeys: Suck it and see (rock)

Vijf jaar na "Whatever People Say I am", zijn de Arctic Monkeys teruggekeerd naar de essentie zeggen ze zelf. Het is een beetje gelogen: het enige wat ze gedaan hebben is ingezien dat moeilijk doen (zoals op "Humbug") niet werkt voor hen. "Suck it" heeft alles wat Britse pop en rock zo geweldig maakt: de deuntjes, de attitude, de cheeky lyrics ("Those other girls are just post-mix lemonade" of "That's not a skirt, girl, that's a sawn-off shotgun"). Er staat geen enkel middelmatig nummer op, het is 40 minuten bewijs dat Arctic Monkeys wel degelijk één van de bands is die deze tijd kleuren.

Nog lijstjes:

De 10 beste Belgische platen van 2011
HLN.be's 10 beste danceplaten van 2011
HLN.be's 10 beste Britse platen van 2011

5. Elbow: Build a rocket boys! (rock/pop)

België heeft Elbow omarmd als geen ander volk ter wereld en da's terecht. Misschien schuilt het antwoord op de vraag "Waarom wij?" in de laatste song op "Rocket". "You are angels and drunks, you are magi." zingt Guy Garvey in "Dear Friends".  Wij denken dat, buiten containersvol talent, het wel eens dit zou kunnen zijn: Elbow maakt muziek die je als luisteraar het gevoel geeft dat ze om je geeft.

4. Adele: 21 (pop)

Wat valt er nog over te zeggen? Ze verkocht op een gegeven moment meer exemplaren van "21" in sommige landen dan de rest van de hitparade tesamen. "21" was het troostdekentje van een turbulent jaar en sombere perspectieven, een muzikale fopspeen die niet meteen grensverleggende pop inhield, maar zo goed gemaakt is dat niemand daar ook maar een bal om geeft.

Centraal staat natuurlijk een felle persoonlijkheid met een ongelofelijke stem, maar "21" is in essentie ook een showcase van knowhow. Adele verzamelde het FC Barcelona van de muziekwereld om de plaat te maken. Te beginnen met Rick Rubin, de meest succesvolle producer van de jongste 30 jaar, een man die ondermeer blanken hip hop leerde luisteren en van metal weer een credibel genre maakte bij het groot publiek. Ryan Tedder ook, architect van ontelbare hits van ondermeer Beyoncé, de Backstreet Boys en Kelly Clarkson. Paul Epworth, de rijzende ster van het moment, een man die ook de helft van de nieuwe plaat van Florence + The Machine schreef en achter een stuk of zes platen zit die onze lijstjes haalden dit jaar. Fraser T Smith. Verantwoordelijk voor hits van Britney Spears en Kylie Minogue. Grammywinnaar Dan Wilson schreef ook drie nummers, waaronder "Someone Like You".

Adele is ondertussen zo supernova gegaan dat het nog moeilijk is om "21" in context te zetten (lees: een beetje kritisch te plaatsen). Eén van de redenen is dat ze één van die zeldzame artiesten is die een product heeft afgeleverd dat bijna iedereen aanspreekt. Maar ere wie ere toekomt: het zijn deze mannen die daar toch voor een groot stuk voor gezorgd hebben. Wat u niet mag interpreteren als zouden we de prestatie van Adele willen relativeren. Maar, we vergeten snel, en een zeker Duffy verkocht in 2008 in no time zes miljoen platen, won drie Brit Awards, sleepte een Grammy in de wacht (en nominaties voor twee andere); stond met "Rockferry" anderhalf jaar in de top 5. Ze is ondertussen gestopt met muziek, na een tegenvallende opvolger, waar ze afstapte van haar eigen muzikale topteam (Bernard Butler, Steve Booker, Jimmy Hogarth en Eg White).

3. Wilco: The whole love (rock)

Wilco staat voor Amerikaans exceptionalisme en "The Whole Love" is het werk van een band op het toppunt van z'n kunnen. Het verloop van het talent dat Jeff Tweedey door de jaren aan zich heeft gebonden is nu al een paar jaren gestopt, en dit is de pay-off: "The Whole Love" is de eerste Wilco-plaat waar het geheel even sterk is als de onderdelen, een uitzonderlijke prestatie hoor, en waarop de muzikanten (en Tweedy heeft de besten van Amerika) intuïtief een perfecte balans hebben gevonden met elkaar. Een hele rijke plaat, intelligent ook, en oprecht hartverwarmend. Het is wat post-rock bedoeld was om te zijn.

2. Vaccines: What did you expect from the Vaccines? (indie/rock)

Het zal op 1 januari 2012 precies 50 jaar geleden zijn dat een bandje uit Liverpool een auditie deed bij Decca Records, toen aan de top, en vervolgens werd afgewezen met volgende, ondertussen historische uitspraak van Dick Rowe, A&R bij Decca: "Guitar groups are on the way out, mr Epstein" (gitaarbandjes zijn passé). Het bandje in kwestie was The Beatles. Waarmee we niet willen zeggen dat The Vaccines de nieuwe Beatles zijn. Maar wel het punt willen maken dat er niks zo spannend is als een goed gitaarbandje. The Vaccines passen in een rijtje waar ook The Ramones en The Strokes in thuishoren. Het is zoete sixties pop 'n roll door een punkmolentje gedraaid, overspoeld door een spannende noise tsunami. Sinds The Beatles is het ook de soundtrack van jong en rebels zijn.

De single "Wrecking Bar", een hype op zich omdat-ie op nog geen anderhalve minuut afklokt, bezorgt zelfs de saaiste droogkloot de onbedwingbare impuls om luid brullend op en neer te gaan springen, "Norgaard" (ode aan het  Deense supermodel) tapt uit datzelfde vaatje hyperaanstekelijke 'teenage kicks'. Het comité voor de Nobelprijs Literatuur ligt er vast niet van wakker, maar wij gaan elke luisterbeurt plat voor briljante ongeinlyrics als "Her mind's made up, she don't want to go steady/She's only seventeen so she's probably not ready".

Niet dat The Vaccines elk nummer in zesde versnelling uitrijden. Met "Post Break-Up Sex" schreven ze een klassieke Britpopsingle en het magnifieke "Wetsuit" is een 24-karaats stadionhymne. De geschiedenis leert ons dat niet elk opwindend nieuw bandje een heel lang leven beschoren is, maar God: laat deze jongens op Werchter het hoofdpodium bestormen en vooral een even briljante tweede plaat maken voor het met hen faliekant zou mislopen.

nog lijstjes:

HLN.be's 10 beste metal-albums van 2011
HLN.be's 10 beste hip hop-albums van 2011
HLN.be's beste 10 re-issues van 2011

1. Black Keys: El Camino (rock)

Ritme, attitude, melodie, volume, een hardnekkig geloof in de oneindigheid van een aantal goedgekozen akkoorden: het is de goldielocks formule voor wie goeie rock 'n roll wil maken. Al de rest is techniek en inspiratie. Momenteel is er niemand die die formule beter onder de knie heeft dan het tweetal Dan Auerbach en Patrick Carney aka The Black Keys. Ook met dat facet techniek zit het wel snor, en die inspiratie, wel, zoals Obelix als kind in een vat wonderdrank viel en genoeg binnendeed, zo zijn Auerbach en Carney grootgetrokken met water uit een diepe put vol Amerikaanse rootsmuziek: blues, country & western, rhythm & blues. Ze zweten dat spul uit hun poriën.

In vergelijking met hun laatste album "Brothers", waarop de blues aan het flirten ging met psychedelica en lo-fi, ligt het tempo deze keer een stuk hoger en een deel van de fun aan "El Camino" is dat het all the way butt-shaking stuff is, van het soort waar je je als man nog mee op de dansvloer kunt wagen zonder een lifestylebepalend statement te hoeven maken. Het is ook lang geleden dat er een rock album verscheen dat tegelijk zo toegankelijk, opzwepend en pakkend was.

(tekst: mvl), samenstelling: (mvl/lb/sps/jv/sam/obds/edp)

Luister hier naar songs uit de top 10 op onze Spotify-pagina, je vindt er ook al onze andere lijstjes

De volledige album TOP 50:

50. Wild Beasts: Smother (indierock/art pop)
49. Pistol Annies: Hell on high heels (country)
48. Jane's Addiction: The Great Escape Artist (rock)
47. Trivium: In waves (metal)
46. James Blake: James Blake (post-dubstep/nu-soul)
45. Azari & III: Azari & III (dance)
44. Iced Earth: Dystopia (metal)
43. tUNE-yARDS: whokill (indie pop)
42. Noah and the Whale: Last night on earth (folk/pop)
41. Feist: Metals (pop/folk)
40. Fucked Up: David comes to life (punk/indie rock)
39. Big Talk: Big Talk (rock)
38. Fleet Foxes: Helplessness Blues (folkrock)
37. Drive-By Truckers: Go-Go Boots (alt country/Southern rock)
36. Florence + The Machine: Ceremonials (pop/rock)
35. Friendly Fires: Pala (pop)
34. Gillian Welch: The Harrow & The Harvest (folk/alt country)
33. Kurt Vile: Smoke ring for my halo (rock)
32. The Smith Westerns: Dye it blonde (indierock)
31. Beyoncé: 4 (pop/r&b)
30. Paul Simon: So beautiful or so what (pop/rock)
29. Jonathan Wilson: Gentle Spirit (country/folk/softrock)
28. Laura Marling: A creature I don't know (folk/pop/softrock)
27. Lykke Li: Wounded rhymes (indie pop)
26. M83: Hurry up we're dreaming (pop/electronic)
25. Machine Head: Unto the locust (metal)
24. Metronomy: The English Riviera (indie/pop)
23. Noel Gallagher's High Flying Birds: Noel Gallagher's High Flying Birds (rock/pop)
22. Tyler, the Creator: Goblin (hip hop)
21. White Denim: D (indie rock/alt blues)
20. The Strokes: Angles (rock)
19. St. Vincent: Strange Mercy (art rock/indie pop)
18. Lucinda Williams: Blessed (country/blues)
17. Rival Sons: Pressure and time (blues/rock)
16. PJ Harvey: Let England Shake (indie pop)
15. Kasabian: Velociraptor! (rock/pop)
14. The Horrors: Skying (pop/rock)
13. Bon Iver: Bon Iver (folk/indie)
12. Foo Fighters: Wasting Light (rock)
11. Jay-Z & Kanye West: Watch the throne (hip hop)
10. Björk: Biophelia (indie pop/experimental)
9. Katy B: On a mission (dance/dubstep)
8. Coldplay: Mylo Xyloto (pop/rock)
7. Mastodon: The Hunter (metal/hard rock)
6. Arctic Monkeys: Suck it and see (rock)
5. Elbow: Build a rocket boys! (pop/rock)
4. Adele: 21 (pop)
3. Wilco: The whole love (rock)
2. Vaccines: What did you expect from the Vaccines? (indierock)
1. Black Keys: El Camino (rock)