The xx kan het publiek van Rock Werchter op dag 3 niet boeien

Hoewel de Engelse Ben Howard nog geen grote doorbraak heeft gemaakt Vlaanderen, hij scoorde twee hitjes met 'Keep your head up' en 'The fear', was gisteren de Pyramid Marquee goed gevuld voor zijn optreden. En dat bleken ook allemaal fans te zijn die elk nummer helemaal konden meezingen. Het gevolg was een erg sfeervolle set waarbij iedereen uit zijn dak ging en hier en daar een traantje werd weggepinkt. Ben bewees met zijn gitaar, die hij als een meester bespeelt dat je niet veel nodig hebt om het Belgische publiek te overtuigen. Hij beschikt dan ook wel een unieke stem die dit aankan. Door passievol nummers als 'Old Pine', 'The Wolves', 'Promise' te brengenn werd hij op de handen gedragen door iedereen in de tent. Zijn enige hit 'The Fear' was een voltreffer. Na de afsluiter 'Keep your head up' kreeg de fans er maar niet genoeg van. Maar het gesmeek, geroep en getrappel om een bisnummer kon niet baten, ze moesten teleurgesteld afdruipen.

Lees ook

• Sfeer troef bij Noah and the Whale in The Barn
• Publiek draagt Jack White op handen
• Onderscheiding voor Miles Kane, herkansing voor dEUS

Singer-songwriter Ben Howard. © getty.

De ietwat sinistere band The xx kon op minder enthousiasme rekenen, frontman- en vrouw Oliver Sims en Romy Madley Croft kenden maar weinig succes op het hoofdpodium. We kunnen dit de festivalgangers niet kwalijk nemen. De groep haalde maar een keer de Vlaamse hitlijsten in 2009 met 'Islands', wat tevens ook hun opener was. De zwoele, zweverige stemmen van de zanger en zangeres boeiden maar weinigen. En ook de zwart-witbeelden op de videoschermen kwamen erg zwaar over en draagden bij tot een geladen sfeer. Bij nummers als 'VCR' komen hier en daar toch wat enthousiaste reacties. Hoewel The xx een mooie versie neerzette van 'Basic Space', die a capella ingezet werd, ontbrak het deze set aan energie en kwam het vaak wat te zweverig over. Ook al zijn de meeste Belgen niet zo dol op de band, de liefde van Oliver voor ons land is echter wel groot. Hij steekt zelfs een lofrede af en zegt zijn optreden van twee jaar geleden hier nog levendig te herinneren. Deze moeilijk toegankelijk muziek bleek toch iets te gewaagd voor het hoofdpodium en had beter gepast in een van de tenten, waar ook de mysterieuze sfeer van de band beter tot zijn recht zou zijn gekomen.

Het publiek bij het optreden van Incubus. © belga.

Brandon Boyd © epa.

Een duidelijke stijl op de Amerikaanse band Incubus plakken is moeilijk, maar dat maakt duidelijk niet veel uit voor de trouwe fans van deze rockgroep. Ze waagden zich in het verleden al aan metal, elektro, funk en hiphop. Vandaar dat er gisteren naast de gitarist op het podium een dj stond die plaatjes scratchte. Met 'Privilege' is de toon meteen gezet, iedereen zingt luid mee, wat begeleid wordt met een sfeervolle lichtshow. De intro's van 'Megalomaniac' en 'Adolescents' volstaan al voor het publiek om zich te laten. Brandon Boyd brengt zijn nummers met een aanstekelijk enthousiasme en blijkt een geboren entertainer te zijn. Bij momenten stond hij zelfs licht extatisch op het podium, deze frontman ging volledig op in zijn performance. De set komt helemaal op gang met hits als 'Drive'. Iets later volgt 'Switchblade' van de laatste plaat 'If not now, when?', om op het zelfde elan verder te zetten met 'Nice to know you' waarop Boyd het zingen even aan de fans overlaat. Ook brengt hij een mooi staaltje van beatboxen, waarmee hij bewijst hij dat hij van alle markten thuis. Fans bleven alvast niet op hun honger zitten bij dit gevarieerde optreden van Incubus, dat eindigde met de nummers 'Talk Shows on Mute' en 'Sick Sad Little World'.

Paul Kalkbrenner.

De Duitse techno-dj Paul Kalkbrenner had de eer om de Pyramid Marquee op de derde dag af te sluiten. Een vette beat en stevige bassen schepten meteen de juiste danssfeer. De dj plaagde dan meteen het publiek door alles stil te leggen, wat natuurlijk luid protest uitlokte. Het enthousiasme waarmee Paul achter zijn draaitafel stond, hij doet dit wonderbaarlijk zonder hoofdtelefoon, werkte aanstekelijk. Paul is er duidelijk dol op van rustig naar hard te gaan, maar geen grote fan van vocals. Wanneer hij deze er wel in mixte, leverde deze tovenaar aan het mengpaneel meteen een voltreffer af. Dit maakte dat zijn set niet snel gaat vervelen. Wanneer het toch even dreigde repetitief te worden, besluit Kalkbrenner om weer alles stil te leggen. Zijn bekendste hit en tevens laatste nummer 'Sky and sand' sloeg helemaal naar de verwachtingen in als een bom bij het publiek. De techno-dj stapte dan van het podium, maar dat was niet naar de zin de enthousiaste dansers die zin hadden in meer technogedreun. Kalkbrenner bedankt ze door ze nog op een bisnummer te trakteren.

De festivalgangers op de derde dag van Rock Werchter. © belga.

Ook lokte gisterenavond de saloon 'Joe Piler' heel wat festivalgangers en dat was niet zonder reden. DJ's Bobby Ewing, Lars Capaldi en Loveboat van Discobar Galaxie zorgden voor entertainment voor wanneer er even weinig actie was op de rest van de festivalwei. De intussen gekende formule van dit dj-collectief werkt nog steeds goed. De drie mannen combineerden 'golden oldies' van onder meer The Jacksons met een dubstepbeat. Ook waagden ze zich aan popliedjes van bijvoorbeeld Rihanna waar ze dan een originele draai aan gaven of overtuigden ze het publiek te dansen met onbekender werk als 'Wegue Wegue' van het Portugese Buraka Som Sistema. Wie gisteren naar Rock Werchter was gekomen om te dansen, bleef zeker niet op zijn honger zitten.