Alabama Shakes: wellicht beste wat rock jongste jaren is overkomen

Een revelatie, nee, daarvoor was de hype te jongste weken te sterk, laat ons het eerder een openbaring noemen. Het optreden dat Alabama Shakes voor een duizendtal SXSW-badgeholders in het congresscentrum van Austin gaf, was van een uitzonderlijk hoog niveau. En de omstandigheden waren verre van ideaal. Neem het publiek: van de duizend journalisten, muzikanten en mensen uit de muziekbiz, waren er 750 die op voorhand zaten te speculeren dat
Alabama Shakes omhoog-gehypte eendagsvliegen zouden zijn. Die vlieg in kwestie was een guest spot in de hier in de VS populaire talkshow van Conan O'Brien. Bovendien: het optreden vond
plaats in een zaal waar normaal zakelijke congressen doorgaan, en iedereen werd verondersteld braaf op z'n stapelstoeltje te blijven zitten.

Maar al bij opener 'Going to the party' werd duidelijk dat we echt wel met iets bijzonders te maken hebben. Om te beginnen ziet geen enkele van de groepsleden er uit alsof ze thuishoren in een rockband. Brittany Howard is een - sorry, maar 't is nu eenmaal zo - zwaarlijvige
vrouw, met een, wel, geaccentueerd figuur. Ze heeft dan ook nog eens een spannende jeans aan, waarvan we vermoeden dat het een statement is, of gewoon het werk van een blinde modeconsulente. Adele vertelt aan bladen dat ze niks met haar figuur inzit en doet er
ondertussen alles aan om er niet volslank uit te zien; Beth Ditto cultiveert haar gewicht als een soort wapen; Brittany Howard is the real thing: neem me zoals ik ben of fuck off. "Ze ziet eruit als een schooljuffrouw", lacht een collega van 'kwaliteitsblad' The Guardian die
er zelf uitziet als schooljuffrouw.

Tot een paar maanden geleden was de 23-jarige Howard postbode. Ze woont nog steeds bij haar vader aan het eind van een zandweg in Alabama. Gitarist Heath Fogg lijkt te jong om te mogen stemmen, en is zo tenger dat we voortdurend schrik hebben dat Brittany Howard hem omver gaat lopen. Zac Cockrell, de bassist, ziet er dan weer uit als een teddybeer met een klakske op. En dan is er nog drummer Steve Johnson, die nu eindelijk zijn job als veilgheidsman bij de plaatselijke kerncentrale heeft opgezegd, zich kleedt als een student uit de jaren zestig en - hoewel graatmager - blijkbaar buiten drummen alleen aan eten denkt. Of: als je van Alabama Shakes een cartoon maakt, dan zijn ze de nieuwe Simpsons of Family Guy.

Ook met de songs van Alabama Shakes zit het goed. Het gaat van vette Deep South blues-boogie tot soul, lijkt allemaal ook erg toegankelijk voor een groot publiek. Aan het eind van de dertien nummers lijkt het of we Alabama Shakes kennen tot in onze knoken. Denk de White Stripes met Cee Lo Green, Led Zeppelin met Beth Ditto, of Kings of Leon met Aretha Franklin.

Het ding is: Alabama Shakes bewijst dat rock 'n roll, wanneer een band er z'n volle ziel in legt, nooit oud wordt. Het zit Alabama Shakes duidelijk in de genen. Hoe groot de band gaat worden? Onvoorspelbaar. Maar dat er mooie dingen op komst zijn, staat vast.

Albama Shakes staat op 30 april in de AB. De debuutplaat Boys & Girls komt begin april uit.

Lees ook

• Kickoff Britse invasie SXSW maar zo-zo
• Santigold hottest ticket in town op eerste avond SXSW Music