Nationale hymnes op het EK: emo-moment of koelkast-moment

Door: Peter Luysterborg
8/06/12 - 09u38

Ja, ik geef het toe, ik heb iets met nationale hymnes. Voor een aantal onder u misschien het ultieme koelkast-moment - nog snel effe een biertje halen alvorens die match begint. Niet voor mij. Zo'n 'Fratelli d'Italia' of 'God Save The Queen', daar blijf ik met plezier voor zitten. Ik luister ontroerd naar de samenzang van spelers en supporters, observeer hoe elf opgefokte internationals zich de ziel uit het lijf zingen. Meezingen met je nationale hymne, staat voor mij gelijk met gemotiveerd zijn om alles te geven voor je vaderland.

Gruwelijk zijn voor mij dan ook de verkrachte versies van een nationale hymne. 'Fratelli d'Italia' dat zonder intro door de geluidsboxen wordt gejaagd: een nachtmerrie. De Rotterdamse blaaskapel die de het Wilhelmus zingende Oranje-fans niet kan volgen: af-grij-se-lijk. Zo'n omhooggevallen Griekse operazangeres die 'Imnos eis tin Eleftherian' véél te traag uit haar plompe lijf laat schallen: dan toch maar snel dat biertje halen. Of het ultieme walgmoment: de vijand die de nationale hymne respectloos overstemt met schril gefluit.

Over het Wilhelmus gesproken: dertig jaar is het geleden dat een maffe pater-jezuïet ons die tekst in de klas aanleerde. Anno 2012 kunnen we nog altijd elke letter daarvan meezingen: van 'ben ik van Duitsen bloed' tot 'den Koning van Hispanje', jawel. Wat intussen ook geldt voor nogal wat andere hymnes. Dàt kunnen we dan weer niet op het conto van de Sociëteit van Jezus schrijven.

Onwaarschijnlijk dat Belgen het enige volk in Europa moeten zijn dat de tekst van zijn nationale hymne niet kent. Laat staan meezingt. Vorige zaterdag op Wembley was het weer van dattum. Staan ze daar met elf Rode Duivels naast elkaar, de hand op het hart (hebben we ooit die Mexicanen zien doen, meneer) als de 'Brabançonne' weerklinkt. Marouane Fellaini hebben we zien mee murmelen. De rest hield de lippen stijf op elkaar. Volkslied-omerta in het kwadraat. Laat die hand dan toch gewoon nààst dat lijf en doe niks.

Zestien nationale hymnes zullen straks op Poolse en Oekraïense velden minstens drie maal weerklinken. Misschien een koelkast-moment voor u, voorzeker een emo-moment voor mij. Over smaken en kleuren valt niet te redetwisten, hierbij onze persoonlijke top-vijf: Kroatië, Engeland, Portugal, Griekenland, Italië.