Mensen worden ziek en toch is olie niet giftig volgens BP

BP is al weken het risico van de aanspoelende olieresten op de Amerikaanse kust aan het minimaliseren. Er is helemaal geen risico voor de gezondheid, maar toch zoeken veel mensen hun arts op nadat ze in de buurt van de getroffen stranden geweest zijn. Vooral onzichtbare olieresten blijken gevaarlijk.

Ryan Heffernan is een vrijwilliger in Santa Rosa. Toen ze een zak met olieresten zag drijven, liep ze naar medewerkers van BP om te vragen of ze konden ingrijpen. "Sorry mevrouw, we mogen niet in de oceaan gaan. Die is besmet", zeiden ze. Ryan ging dan maar zelf het water in om de zak te halen. Een dag eerder had ze ook al in het water gezwommen. Toen waren er nog helemaal geen tekens van olie te bespeuren. "Ik wou een laatste keer gaan zwemmen voor de olie zou toeslaan", zei ze. Een dag na het incident met de zak moest Ryan naar de dokter omdat haar benen vol uitslag stonden.

Onzichtbare kwallen
Kleine olieresten en chemische stoffen van BP zijn niet altijd zichtbaar, maar toch kunnen ze de gezondheid schaden. Waarom wagen zoveel mensen zich dan toch nog in het water? En waarom is er geen verbod uitgevaardigd om in die zones te gaan zwemmen? Een reporter van de Huffington Post zag hoe medewerkers van BP op Pensacola Beach olieresten en zand aan het wegscheppen waren. Toen de zon opkwam lieten ze het strand achter en even later kwamen families met kinderen zwemmen in de oceaan.

Personeel van BP draagt bovendien speciale schoenen om het contact met de olie te vermijden. De beelden van badgasten op diezelfde stranden lijken dan toch wel heel vreemd. Vooral omdat het verhaal van Ryan geen geïsoleerd incident blijkt te zijn. Veel mensen keerden met huidklachten terug nadat ze in de oceaan gingen zwemmen. Ze omschrijven het als beten van "onzichtbare kwallen". Vrijwilligers die schildpadden willen redden, melden voortdurend dat ze last hebben van uitslag en zelfs bronchitis.

Ziekte
Volgens William Rea, die verschillende arbeiders van Exxon Valdez behandelde, is het normaal dat mensen ziek worden. "Er zijn zieke mensen en zieke dieren. En ze zijn ziek door dezelfde chemische stof. Dat is toch een bewijs dat die stof een probleem vormt." Het blijft niet bij huidklachten. In de hele regio komen een aantal klachten steeds frequenter voor: hoest, pijnlijke sinussen, hoofdpijn, brandende ogen, keelpijn, bloedende oren en extreme vermoeidheid.

Olie is het gevaarlijkst voor kinderen, zwangere vrouwen, mensen die ooit kanker hadden, astma-patiënten en Afro-Amerikanen (die laatste lopen lichamelijk meer risico). De overheid heeft nog niet aan de alarmbel getrokken, omdat drie federale agentschappen er niet in slagen om onveilige hoeveelheden olie in het water of in de lucht vast te stellen. Mogelijk zijn hun normen niet aangepast om de dreiging te vatten. Zowel in de wetenschappelijke als de medische wereld wordt het gezondheidsrisico inmiddels erkend.

Overheid doet niets
En dan is er BP. De oliemaatschappij tast nog steeds in het duister als het over de giftigheid van olie gaat. Volgens BP is de olie afgesleten tegen dat die de kust bereikt. De meest gevaarlijke stoffen zouden dan al lang vervlogen zijn. Waarom hecht BP dan zoveel belang aan speciale trainingen en beveiliging voor z'n medewerkers langs de kustlijn? "Als de olie niet veilig is voor het personeel van BP, is die dat ook niet voor de mensen", besluit de specialist van de Huffington Post.

Op 4 juli trokken mensen massaal naar het strand voor het vuurwerk naar aanleiding van de Amerikaanse nationale feestdag. Ook Ryan was weer van de partij. Ze was inmiddels aan de betere hand, maar de volgende ochtend kleurden haar benen bloedrood. Misschien moet de Amerikaanse overheid eerst luisteren naar de klachten van de bevolking voor ze BP nog maar eens blindelings geloven... (gb)