De Graspop Metal Meeting bestaat 15 jaar, en daarom staan we even stil bij wat metal precies is. We duiken in de geschiedenis van de muziek, en geven met beeld en geluid een overzicht van de verschillende stijlen binnen het genre. Deel 10: nu metal, rapmetal en spooky core.
Tom Morello van Rage Against The Machine.
Papa Roach
Korn
Coal Chamber
In het spoor van de grungehype konden in de eerste helft van de jaren 90 enkele zware groepen in de mainstream geraken. Zo vond rapmetalgroep Rage Against The Machine met linkse teksten de weg naar een erg groot publiek. De mengeling van hiphop en metal bestond al wel enkele jaren, maar wat opviel bij RATM was hun creatief gebruik van de gitaar. Gitarist Tom Morello toverde namelijk door middel van effectapparatuur en ongebruikelijke aanslag- en dempingstechnieken allerlei vreemde geluiden uit zijn instrument, die massaal zouden worden gekopieerd door andere groepen.
Rare geluiden
In het begin van de jaren 90 lieten ook groepen als Prong, Korn en Deftones een nieuw beukend geluid horen, waar vooral Korn in 1995 mee doorbrak. Korn ontketende een hype door gebruik te maken van 7-snarige gitaren, die een toon lager werden gestemd. In de zware muziek worden wel vaker lage stemmingen gebruikt, maar Korn ging daar wel erg ver in. Een 6-snarige gitaar is standaard gestemd in E, een 7-snarige heeft een lagere B-snaar bij. Deze gitaren waren oorspronkelijk gemaakt voor de vingervlugge shredgitaristen uit de jaren 80, maar kenden weinig succes, waardoor ze vrij goedkoop te vinden waren. Korn gebruikte de gitaren niet om te soleren, maar puur als ritme-instrument, wat hen een heel apart en donker geluid opleverde.
Bovendien gebruikte de band dissonante akkoorden, wat het percussie-effect nog versterkte. Ook heel kenmerkend voor hun geluid was de door hiphop en funk beïnvloede 'groovy' drumstijl, en de 'ploppende' bas. Die ritmesectie vormde de basis van de nummers, waardoor de gitaren veel ruimte kregen om de meer ingetogen stukken in te kleuren met ongebruikelijke geluiden. De zanger wisselde - zoals vaak in de grunge - gefluisterde passages af met gebrul en geschreeuw, en zijn teksten waren vaak erg persoonlijk en heel donker.
Weinig originaliteit
In het spoor van Korn volgde rond de millenniumwisseling een pak andere jonge groepen, wat meestal resulteerde in weinig originele muziek, veel schmink en veel haarverf. De nummers hadden vaak dezelfde opbouw, door heel rustige stukken vol zelfbeklag te laten uitbarsten in heel heftige agressie. Enkele groepen traden op met een DJ, die samples en scratcheffecten toevoegde aan de muziek. Door die donkere teksten en de manier waarop veel groepen zich presenteerden, heeft men het genre een tijd 'spooky core' genoemd, een term die nu niet meer wordt gebruikt. Ook meer industrialgetinte groepen zoals Marilyn Manson kregen dit etiket opgeplakt.
Uiteindelijk verwijst ook de term 'nu metal' naar vrij uiteenlopende muziek, die door veel metalheads niet eens beschouwd wordt als metal. Enkele bekende namen zijn Papa Roach, Coal Chamber en POD, terwijl ook bands als Limp Bizkit, Slipknot en System of a Down er wel eens bij werden ingedeeld. Tegenwoordig noemt men de muziek van dergelijk groepen gewoon (alternatieve) rock- of metal. (sam)
