Sfeer troef bij Noah and the Whale in The Barn

Een hete tent entertainen op de derde festivaldag van Rock Werchter is geen makkelijke taak. Het Britse jonge soultalent Michael Kiwanuka dat vorig jaar naam maakte met de hit 'Home Again' deed een verdienstelijke poging, maar hij bleek nog niet over genoeg podiumervaring of nummers te beschikken om van een succes te kunnen spreken. Wat we al wel op de radio hoorden, sloeg wel aan bij het publiek, maar het onbekendere werk overtuigde minder. Aangezien hij zijn hoofdvogel al in het midden van zijn set had afgeschoten, hielden veel festivalgangers het hierna al voor bekeken. En ook hij had er al genoeg van na een korte 40 minuten. Op zijn 24ste kunnen we deze soulzanger een veelbelovend artiest noemen, als hij eerst nog wat ervaring kan opdoen.

Lees ook

• Publiek draagt Jack White op handen
• Onderscheiding voor Miles Kane, herkansing voor dEUS
• Subliem Pearl Jam trakteert Rock Werchter op hits
• Gossip krijgt wei van Rock Werchter niet warm

Michael Kiwanuka. © epa.

Ook The Alabama Shakes uit het Amerikaanse Athens hadden het niet makkelijk, het publiek buiten aan de Pyramide Marquee leek wel loom te zijn geworden door de hitte van de brandende middagzon. De tent, waar het draaglijker was, zat wel afgeladen vol. Frontvrouw Brittany Howard legde veel passie in 'Hang Loose' en de doorbraakhit 'Hold on', wel een vreemde keuze om dat al als derde nummer te brengen. Daarna volgen dus onbekende liedjes met de herkenbare bluesachtige toets van de band waar stevig wat gitaarwerk aan te pas kwam. Goed voor hier en daar een enthousiaste danser, maar ook dit konden we geen volkomen hit noemen.

The Alabama Shakes. © ap.

Dat kunnen we echter wel zeggen van het optreden van Noah and the Whale, een indie folkbandje uit Londen. De groep is al bezig sinds 2006, maar brak pas in 2009 door. De zanger Charles Fink heeft even nodig om op te warmen, maar zelfs zonder zijn aanmoedigingen werd het publiek enthousiast bij 'Life is Life' en zong uit volle borst mee, dat gold overigens ook voor 'Give it all back' van hun laatste plaat 'Last night on earth'. Het vrolijke pianodeuntje zorgde voor een instant feelgoodmoment, wat we ook kunnen zeggen van het lieflijke viooltje in 'Love of an ochestra'.

De tragere nummers als 'Blue Sky's' en 'Old Troy' lokten minder enthousiasme uit, wat even voor een minder boeiend moment in de set zorgde. Fink en de zijnen bewijzen met 'Tonight's the kind of night' en 'L.I.V.E.G.O.E.S.O.N' dat ze het vooral moeten hebben van hun uptemponummers. De frontman zei zelf erg enthousiast te zijn in België te mogen spelen, vanwege het fijne publiek, en dat straalde ook van hem af. Dit maakte het een waar plezier om deze mannen bezig te zien. Het volstond in elk geval om op Rock Werchter een luid applaus te krijgen.