Foto: WWF
WWF viert dit jaar zijn 50ste verjaardag. De natuurorganisatie is al jaren een trouwe partner van Planet Watch en daarom laten we deze bijzondere verjaardag niet zomaar voorbijgaan. Deze week brengen we iedere dag een succesverhaal over WWF. In het eerste deel volgen hoe WWF de grootste uitdaging van de 21ste eeuw aanpakt: hoe kunnen we vermijden dat er binnenkort geen vis meer in de oceanen zwemt?
© Unknown.
Overbevissing heeft verschillende vissoorten in de problemen gebracht. Blauwvintonijn en Atlantische kabeljauw zijn twee bekende vissoorten die we in de toekomst misschien nooit meer op ons bord zullen krijgen
© Unknown.
Vaak zijn gemeenschappen volledig afhankelijk van visvangst. Daar zou het verlies van vis een ramp kunnen betekenen
© Unknown.
© Unknown.
De zee is voor ons een uitgestrekte massa water en het lijkt vanzelfsprekend dat we er vis, mosselen en garnalen uithalen. Maar overal ter wereld merken vissers dat hun vangst steeds schraler wordt. Als we niet dringend ingrijpen, zullen er ooit geen vissen meer in de oceaan zwemmen. Minder vis eten is een oplossing, maar WWF wil vooral de manier waarop we vissen aanpakken.
Overbevissing heeft verschillende vissoorten in de problemen gebracht. Blauwvintonijn en Atlantische kabeljauw zijn twee bekende vissoorten die we in de toekomst misschien nooit meer op ons bord zullen krijgen. Veilige quota volgens wetenschappers worden in politieke discussies vaak genegeerd. Een ander probleem is dat van de bijvangst. Vissers strikken namelijk een pak vis in hun netten die ze eigenlijk niet nodig hebben. Die bijvangst overleeft door de huidige technieken meestal ook niet.
Er zijn al vissoorten voorgoed verdwenen. Zo moesten de kabeljauwvissers van Newfoundland begin jaren 90 de netten definitief opbergen. Ongeveer 40.000 mensen hebben hierdoor hun job verloren. Vaak zijn gemeenschappen volledig afhankelijk van visvangst. Daar zou het verlies van vis een ramp kunnen betekenen.
Andere technieken, minder bijvangst
WWF lanceerde daarom de 'Smart Gear'-competitie, op zoek naar innovatieve manieren om minder destructief vismateriaal op de markt te brengen. Zo zouden cirkelvormige vishaken bijvoorbeeld de bijvangst van bedreigde zeeschildpadden doen afnemen. Vooral in Latijns Amerika heeft WWF de haken succesvol kunnen promoten. En ook de president van de Filipijnen beloofde in 2009 dat zijn land enkel nog van de cirkelvormige haken gebruik zou maken. Jaarlijks worden zo 1.500 schildpadden gered.
Een honderdtal visserijen beschikken over een MSC-label. De 'Marine Stewardship Council' werd in 1997 door WWF en Unilever in het leven geroepen om visserijen een certificaat te geven als ze kunnen bewijzen dat ze duurzaam vissen. WWF probeert ook de tonijnvangst te verminderen zolang de vissoort op de commerciële rand van uitsterven balanceert.
Toekomst
Het is voorbarig om van een succes te spreken, dus heeft WWF nog heel wat in petto om de vis in onze oceanen te redden. Volgend jaar zal de Europese Unie zijn visbeleid - en de bijhorende quota's - herzien. WWF wil een hervormd beleid zien dat duurzame visserij in Europa en de rest van de wereld mogelijk maakt.
De organisatie onderhandelt ook met lokale vissers om hen zo een groter gevoel van verantwoordelijkheid te geven. Visvangst is voor hen immers de belangrijkste bron van inkomsten. Tot slot moeten we allemaal meer informatie krijgen over waar de vis op ons bord eigenlijk vandaan komt.
Wat kan u doen?
Aangezien wij de vis opeten, kunnen we een grote impact op de industrie hebben. Zo kunnen we enkel nog vis kopen met een MSC-label. WWF heeft ook een speciale gids over zeevoedsel die ons helpt als we naar de markt of op restaurant gaan. De herkomst van vis in vraag stellen is een goed begin. (wwf/gb)
Morgen - Deel 2: De Afrikaanse olifant overleeft nog steeds
Als je WWF wil steunen, surf dan naar de website (wwf.be) en word lid
| Wist je dit al? | |
|---|---|
| 85% | Het percentage van de visvoorraad die minstens maximaal wordt uitgebuit of die volledig uitgeput is of aan het herstellen is. |
| 3 miljard | Het aantal mensen die wereldwijd afhankelijk zijn van vis voor minstens 15 procent van hun dierlijke eiwitten. |
| 540 miljoen | Aantal mensen die rechtstreeks of onrechtstreeks van visserij afhankelijk zijn om te overleven. Dat is 8 procent van de wereldbevolking. |
| 40% | Zoveel van de gevangen vis wordt weggegooid als bijvangst of is op een illegale manier gevangen. |
