Dagboek opnames 'Dossier K' van Jan Verheyen - Dag 48

Hier verneem je alles over het nieuwe filmproject van Jan Verheyen, 'Dossier K', naar de gelijknamige thriller van Jef Geeraerts. Koen De Bouw en Werner De Smedt spelen opnieuw het speurdersduo Vincke en Verstuyft, dat ze voor het eerst vertolkten in 'De zaak Alzheimer' van Erik Van Looy. De opvolger van deze kaskraker is een verhaal over afrekeningen binnen het Albanese misdaadmilieu. Jan Verheyen blogt exclusief aan HLN.BE het dagboek van de opnames voor zijn tiende film.

Dag 48 - donderdag 6 augustus 2009 - Keerbergen

22 uur
Als de zon opkomt, is het gedaan. We draaien nonstop 'from dusk till dawn' met zowat alle hoofdrolspelers tegelijk en dubbele cameracrew. Voor een scène van 20 seconden. De grote ontknoping.

1 uur
Kruitdampen en sulfergeur. Er wordt furieus geschoten, dus iedereen draagt oorbeschermers. Niemand heeft gehoord dat klankman Pedro de opnames al een minuut geleden heeft stilgelegd. De reden: iemand die ¿ de verdachte heeft nog niet bekend, maar we hebben hem op tape - tussen de geweersalvo's door luidop de sportuitslagen aan het becommentariëren was. Hilariteit. En we mogen het knallen nog eens overdoen.

3 uur
Filip Peeters laat zich door zijn rugblessure niet tegenhouden en houdt ook tussen de takes iedereen scherp met zijn aparte humor en al even unieke lach.

5 uur
Het laatste shot. Het laatste schot. Stilte voor repetitie. Ik hoor drie crewleden op hetzelfde moment hoesten. Een klassieke truuk van de foor om het openen van een bierblikje te maskeren. Nog even jongens. En straks barst het feestje los.

En dan komt de zon op
Ik denk aan het feestje van straks en aan de vier dagen vakantie. Mijn laatste dit jaar. Want daarna word ik samen met de tovenaars van postproductie opgesloten in een studio zonder ramen, en ik mag er pas op 2 december uit, als beeld en geluid gemonteerd en afgewerkt zijn.

Op een set kan je niet altijd spontaan reageren, je hebt te veel touwtjes in handen. Bedankt dat ik 48 dagen lang mijn vreugdes, pech, zottigheden, angstjes, en trots op mijn cast en crew, op jullie mocht loslaten.

Tot in de zalen,
Jan