© belga.
Eindelijk hebben we onze tweede medaille gewonnen! Toch enigszins onverwacht ging schutter Lionel Cox met het zilveren eremetaal lopen. En dat heeft ook iets met een HLN-journalist te maken.
© belga.
Enkele weken geleden kreeg onze redactie het videospel rond de Olympische Spelen in bus. Een collega probeerde het uit en stootte plots op een verrassende naam onder de deelnemers. Het spel maakt gebruik van fictieve atleten, niet van namen die echt op de Spelen aanwezig zijn. Hij had voor de Belgische delegatie gekozen en moest plots aan de slag met een atleet die Günther Brants heet. In de loop van het spel ontdekte hij nog een andere bekende naam. Blijkbaar moeten de producenten van het spel gebruik gemaakt hebben van contactpersonen in hun database om de atleten te benoemen.
Mijn verbazing was dan ook groot toen we hier in Londen ontwaakten met een zilveren medaille in het karabijnschieten, want in een gelijkaardige discipline was de virtuele versie van mezelf actief. Het was dan wel pistoolschieten, maar de discipline karabijnschieten was niet in deze game opgenomen. Intussen heb ik het spel ook getest en ik moet eerlijk bekennen dat ik er niets van bakte. Gelukkig heeft Lionel Cox het een stuk beter gedaan. Na deze Spelen zal ik dan maar stevig oefenen en wie weet kan ik van die zilveren medaille op termijn een gouden maken.



Door: