Recensie 'Rage': geweldige shooter met matige extra's

Wil je dit artikel later lezen? bewaar
Door: redactie
3/11/11 - 18u09

Postapocalyptisch! Zo, dat is er alvast uit. Het is een term die nogal vaak opduikt in gamerecensies, maar waar we niet onderuit kunnen bij 'Rage', een spel waarin je na een honderd jaar lange winterslaap komt piepen in een erg desolaat landschap. Een asteroïde heeft met de mensheid bijna hetzelfde gedaan als met de dino's, en wat er nog op de aardkorst rondwaart, kan het niet altijd even goed met elkaar vinden. Het hoofdpersonage werd voor de inslag in een ondergrondse bunker gestopt, en ontwaakt als enige van zijn gezelschap uit een kunstmatige slaap - opvallend genoeg in prima fysieke conditie én zonder droge mond.

ONZE SCORE

Playstation 3
  • Geluid
  • Graphics
  • Gameplay
  • Levensduur
  • Totaal
Ook beschikbaar voor:
xbox     pc    

Wat bij 'Rage' meteen opvalt, zijn de fenomenale graphics. De vergezichten zijn oogstrelend, en geven je de indruk rond te lopen in een enorme open wereld. Tegelijk zijn die graphics ook de achillespees van 'Rage', althans in de PlayStation 3-versie die wij testten. Wanneer je je snel draait, kunnen de beelden namelijk niet volgen. Je krijgt dan een enigszins wazige versie van het decor te zien, waarna de details nog volgen. De omgeving lijkt daardoor te bewegen, en dat is echt enorm storend wanneer je erop gaat letten.

Shooter
'Rage' komt uit de koker van id Software, dat gamers ooit verblijdde met de 'Commander Keen'-reeks, maar vooral bekend is van de firstpersonshooters 'Wolfenstein 3D',  'Doom' en 'Quake'. Het bedrijf stond aan de wieg van het genre, en het hoeft dus niet te verwonderen dat de FPS-onderdelen in 'Rage' absolute top zijn. De vijanden stormen razendsnel en met vloeiende bewegingen op je af, ze verschuilen zich slim en zijn verdomd taai. Het is vreemd om het neerknallen van mutanten in een - hier gaan we weer - postapocalyptische wereld realistisch te noemen, maar geloofwaardig is de actie absoluut.

Wapens
Het wapenarsenaal dat je tot je beschikking hebt speelt ook erg aangenaam, met diverse vuurwapens die geschikt zijn voor verschillende situaties, en meerdere kogeltypes die passen in verschillende blaffers. Uiteraard hebben de makers nog enkele amusante gimmicks voorzien, zoals het telegeleide bomautootje en de 'wingstick', een driebenige boemerang die prachtig blijft steken in de schedels van aanstormend tuig. Erg handig is ook dat je wapens en kogels kan verkrijgen door het omruilen van objecten die je onderweg verzamelt. Het geeft je een goeie reden om die dingen op te rapen, en je hebt steeds genoeg vuurkracht bij. Meeneembare objecten lichten trouwens een beetje op, zodat je ze gemakkelijk vindt. Je kan ook zelf hulpstukken fabriceren uit de rommel die je meegraait.

Opdrachten
De FPS-onderdelen zijn dus de kracht van 'Rage', en de makers wilden die afwisselen met stukken die spijtig genoeg niet hetzelfde hoge niveau halen. Personages geven je opdrachten en zeggen dingen die je betrokken moeten maken bij het verhaal. De uitleg is echter niet erg motiverend, en visueel valt er daarbij ook al niet veel te beleven. Wanneer je in een stadje voor die opdrachten dan van meneer de burgemeester naar de kleermaker moet en vervolgens opnieuw naar de burgemeester om je nieuwe kledij te tonen, verlang je wel érg naar onderdelen waarin je mag knallen.

Races en multiplayer
Terug beter zijn de onderdelen waarin je kan racen, tegen de tijd of tegen de computer, met een voertuig waarmee je je ook van missie naar missie begeeft. Een dergelijke afwisseling tussen gevechten en races vind je ook terug in bv. 'Brütal Legend', maar daar vallen de stukjes veel beter samen tot een geheel. In 'Rage' lijken ze soms wel twee verschillende games die samengepleurd zijn, hoewel andere gamers dit misschien net tof vinden. Alleszins: je voertuigen zijn upgradebaar, en de vuurwapens en schilden kan je ook bovenhalen in de multiplayerwedstrijden die draaien rond de races. De makers houden de deathmatches met het shooteronderdeel waarschijnlijk voor 'Rage 2'. Het spel bevat wel missies die je samen met een vriend online of in splitscreen kan spelen, maar die staan los van het hoofdverhaal.

Geluid
We moeten nog vermelden dat we een Franstalige versie op ons bord kregen, waardoor we niet ingaan op het werk van de stemacteurs. Het was in ieder geval wel apart om vijanden 'putain' te horen roepen voor we ze lieten kennismaken met onze 'fusil de chasse'. Verder is de muziek in 'Rage' wel dik in orde, vooral in de spannende onderdelen.

Wrang gevoel
Uiteindelijk blijven we na het spelen van 'Rage' toch met een soort wrang gevoel zitten. Versta ons niet verkeerd: het is wel degelijk een solide game, en de FPS-onderdelen zijn schitterend. Al de rest had er voor ons echter niet bij gehoeven. Daarnaast zijn er nog kleine dingen waaraan we ons ergerden, zoals vrij kleine obstakels in het decor waar je toch niet voorbij blijkt te kunnen. Dat in combinatie met het zoeken naar voorwerpen is nogal eens vervelend. We hebben in ons 'zouden we van deze helling kunnen schuiven of zouden we doodvallen?'-gefoefel ook wel eens compleet vastgezeten halverwege een bergflank, waarna een savegame herladen noodzakelijk bleek. Zoals vermeld blijven ook de graphics haperen wanneer je je snel draait. Misschien ergeren we ons te fel aan dergelijke dingen, en trekken de meeste gamers zich daar geen fluit van aan? Alleszins ondervonden we iets te veel van die kleine ergernissen om ze zomaar onder tafel te vegen, en het spel een echte topper te noemen. Als de makers de plooien uit 'Rage' echter kunnen gladstrijken, stevent de opvolger waarschijnlijk af op een maximumscore. (sam)

Jouw mening telt !

Meld je aan of registreer je om een reactie te plaatsen!