Toepassingen voor slasher- en griezelgames met de vrij nieuwe Kinect-technologie zijn zo goed als onbestaande. Met 'Rise of Nightmares' onderneemt Sega een poging om pionierswerk te verrichten, maar die blijft steken in goede bedoelingen.
Een stroeve besturing en graphics die ergens van voor de millenniumwende lijken te dateren zorgen voor een wel heel erg povere spelervaring
ONZE SCORE
XBOX 360
De insteek voor 'Rise of Nightmares' is nochtans niet minder dan fascinerend. In dit spel komt je in een asgrauwe, bloeddoorlopen kerkeromgeving terecht die duidelijk schatplichtig is aan films als de 'Saw'-reeks. Watertanden voor horrorfreaks dus, zeker omdat je voor deze titel volledig op de controller-loze Kinect kan vertrouwen, het camerasysteem dat je toelaat om de Xbox 360 met je handen en lichaam te bedienen. Hierdoor kan je dus handenvrij allerlei vijandelijke griezels naar de haaien helpen.
Frustrerende besturing
Helaas, Freddie Krueger en Jason uit 'Friday the Thirteenth' zijn klein bier tegen de horrors die de Kinect-besturing stelt. Het begint al in de inleidende passage - een soort oefenmissie - waarin je een tot mislukken gedoemde ontsnappingspoging van twee Fransen op je boterham krijgt. Deuren opendoen met de hand, een ijzeren buis opnemen en ondode stumperds op gewelddadige wijze van hoofd en leden ontdoen: dat gaat nog allemaal net - eens je de 'schwung' te pakken krijgt is dat meppen zelfs nog vrij amusant.
Het stappen (waarbij de speler letterlijk voor zijn Kinect-camera ter plekke moet staan trappelen) drijft echter elk normaal mens tot wanhoop. Kleine pasjes zetten betekent traag stappen, grotere passen zouden tot 'lopen' moeten leiden. In werkelijkheid gaat het hoofdpersonage zelfs in dat laatste geval aan een slakkengangetje vooruit. Iemand die achteloos wegslentert van een leger kwijlende zombies dat hem naar het leven staat, dat ziet er dus ongeveer even ridicuul uit als een steeds gefrustreerder wordende gamer die heen en weer staat te springen en zelfs geen besturingspad heeft om zijn woede op te koelen.
Graphics ondermaats
Het hoort bovendien wel bij het horrorgenre om rijkelijk in de kist met clichés te graaien, dus dat we royaal stroeve soldaten, gekke professoren en donkere wolkenhemels voor de kiezen krijgen valt nog enigszins goed te praten. Maar dat de graphics ergens van voor de millenniumwende lijken te dateren, maakt dat de speelervaring wel heel erg povertjes wordt.
Dat is zonde, want op zich konden we ons wel vinden in het hoofdpersonage Josh - een stevig doordrinkende cynicus die temidden van alle gruwel niet alleen zijn leven maar ook zijn huwelijk moet redden. Sommige Kinect-bewegingen zijn bovendien echt leuk: je kan onder hindernissen kruipen of op labiele ondergronden balanceren, en vrijelijk je gang gaan met een heel arsenaal aan dodelijk tuig. Die voordelen wegen absoluut niet op tegen de talrijke minpunten en slordigheden: actiegames met Kinect hebben ongetwijfeld de toekomst, maar deze horrorpionier moeten we met een onvoldoende richting knekelhuis sturen. (tw)
- 'UFC Trainer': potje sparren met topcoaches
- Recensie 'Resistance 3': Sterk verhaal zuigt je mee in wanhopige strijd tegen aliens
- Recensie 'Green Lantern': Aan de slag als superheld
- Recensie 'Driver San Francisco': Snelheid, humor en sensatie
- 'Sega All Stars Racing' verrassend leuk op iPhone en iPad
