Terwijl zalm vroeger vooral een feestelijk visje was dat enkel op borden verscheen voor speciale gelegenheden, is het vandaag bijna doordeweeks geworden: gerookt, als filet, in slaatjes voor op de boterham of verwerkt in sushi...
Ze worden echter op grote schaal gekweekt in tanks op het land en tegenstanders van deze zalmkweek beweren dat kweekzalmen nog veel meer dan wilde vissen, echte gifbommen zijn. Dat meldt Gezondheid.be vandaag.
Kweekzalm
Aangezien gekweekte vissen vaak gevoed worden met vismeel en visolie zou de blootstelling aan schadelijke stoffen als zware metalen, dioxines, PCB's en pesticiden hoog en misschien zelfs groter zijn dan bij wilde vissen. Zeker voor zalm zou dit het geval zijn. Omdat het een vette vis is worden deze schadelijke stoffen sneller en in grotere hoeveelheden opgeslagen in de vetcellen.
Daarbij zouden viskwekers ook te veel antibiotica en kleurstof gebruiken. In het wild krijgen zalmen hun mooie roze kleur namelijk door het eten van onder andere plankton en garnaaltjes. Consumenten zijn echter geen fan van witte zalm, dus krijgt het visvoer vaak toevoegingen als astaxanthine (verwant aan caroteen).
Nuancering
Hoewel deze astaxantine een synthetisch aangemaakte kleurstof is, heeft ze geen enkel nadelig effect op onze gezondheid. Verder worden Nederlandse en Belgische zalmen met weinig medicijnen gekweekt, waardoor ook het antibiotica-argument niet echt van toepassing is. Bovendien wordt vaker gekozen voor vaccinaties.
Verder blijft de hoevelheid PCB's in gekweekte zalmen meestal ver onder de normen van de Europese Unie en ook de pesticiden zouden volgens meerdere onderzoeken beneden de aanvaardbare dagelijkse dosis liggen. Geen gevaar dus voor de volksgezondheid. Pesticiden zijn vooral schadelijk bij (wilde) zoetwatersoorten en dus niet zozeer bij vis uit de zee of zout water.
Zware metalen (lood, kwik, cadmium) zijn schadelijk voor onder andere nieren, hersenen en het zenuwstelsel. Ze verlagen bovendien het ijzergehalte in onze bloedstroom. Toch is de blootstelling hieraan via visconsumptie helemaal niet zo dramatisch als vaak gedacht wordt.
De Europese Voedsel en Warenautoriteit (EPSA) heeft een onderzoek uitgevoerd naar de schadelijke effecten van kwik in onze voeding. Hieruit blijkt dat er geen gezondheidsrisico's zijn voor mensen die 1 à 2 keer vis eten per week. Van alle vissoorten lopen zwaardvis, haai en tonijn op kop wat betreft kwikverontreining omdat ze andere vissen eten en zo extra veel kwik verzamelen.
Zalm bevat dus veel lagere gehaltes kwik en kan in principe zorgeloos geconsumeerd worden, hoewel uiteraard met mate. Ook een specifiek onderzoek van het Nederlands Insituuut voor Visserij meldt dat in zalm geen verontrustende waarden gevonden werden.
Biologische zalm
Voor wie het toch allemaal niet zo vertrouwt, is er goed nieuws! Steeds meer kwekerijen brengen biologische vis op de markt. Deze kweekvissen leven met genoeg ruimte en worden dus niet op een hoop gepropt binnen 1 kubieke meter. Verder krijgen ze ook voldoende voer, wordt het water niet verrijkt met zuurtstof en worden geen medicijnen of groeimiddelen toegepast. De voortplanting wordt tot slot niet geforceerd, maar gebeurt 100 procent natuurlijk. (lf)
