© photo news.
Halen je kinderen hun neus op voor die vreemde groente? Twee argumenten waarmee je ze kan doen zwichten: de asperge is de enige groente die je volgens de etiquette met de vingers mag eten én al kort na de consumptie gaat je urine ruiken naar lucifers. Wedden dat ze, weliswaar met vieze vingertjes, elkaar zullen verdringen om als eerste naar het toilet te kunnen?
© photo news.
© photo news.
Asperges hebben meer met nieuwe maatjesharing gemeen dan het feit dat hun komst, net als die van de eerste mosselen en de eerste aardbeien op de fruitveiling, elk jaar hoogdagen zijn voor de smulpaap.
Kop eerst in de mond
Net als de maatjes, mag je asperges immers met de vingers eten. Je pakt ze, net als de versgevangen haring, aan de staart omhoog en laat ze met de kop eerst in je mond glijden.
Toegegeven, tegenwoordig winnen de vork en mes op restaurant het pleit, maar thuis en onder vrienden is het niet ongemanierd asperges handmatig te verslinden.
Aspergetangetjes
Oudere etiquetteboeken schrijven dan wel het gebruik van een speciaal aspergetangetje voor, waarmee de glibberige asperge naar de mond gebracht wordt. Maar in 1919 schrijft de toen als de Sonja Kimpen van de etiquette geldende Marguerite de Viroflay dat de handen ook mogen gebruikt worden als er geen tangetjes zijn. De stijfdeftige Amy Groskamp-ten Have schrijft dan de linkerhand voor. Tien jaar later meent A. Deinse dat de rechterhand gebruikt moet worden.
Als Olga van Veen rond 1960 zegt dat de harde stukken niet opgegeten hoeven te worden, bedoelt ze waarschijnlijk dat die aan de asperge gelaten zijn om hem daar te kunnen vastpakken. Onze grootouders hadden dus gelijk: misschien niet zoals een maatje omhoog houden en in de mond laten zakken, maar wel langs de lippen laten glijden. Niet meteen bijten, eerst even laten inwerken. Zacht doorbijten, en dit wonder van de natuur proeven.
Asparginezuur
Wat kinderen gegarandeerd ook fascinerend vinden, is dat hun urine na het eten van asperges een zwavelachtige geur krijgt. Die scherpe geur is het gevolg van een aantal vluchtige zwavelhoudende verbindingen die ontstaan na afbraak van onder meer asparginezuur. Die aspargine zorgt er samen met de fructosanen en het kalium in asperges voor dat de groente diuretisch werkt (je moet ervan plassen) en de nierfunctie stimuleert.
Asperges bevatten heel wat vitamines van de B-groep, ook vitamine E is sterk vertegenwoordigd in vergelijking met andere verse groenten. Groene asperges, die boven de grond worden geteeld in tegenstelling tot hun witte soortgenoten, bevatten meer vitamines en mineralen dan de witte.
TIPS
Wil je weten of asperges vers zijn, wrijf er dan twee tegen elkaar. Hoor je een piepend of tsjirpend geluid, dan zijn ze vers. Verdroogde of bruine uiteinden verraden een gebrek aan versheid. De toppen moeten ook stevig aanvoelen.
Bewaar asperges zo kort mogelijk. Drie tot vier dagen in de koelkast, wikkel ze dan wel in een vochtige doek. Ingevroren kan je ze negen maanden bewaren. Je moet ze dan wel eerst blancheren en, nadat ze afgekoeld zijn, samen met het kookvocht invriezen. (lb)
