We liegen allemaal wel eens tegen onze kinderen. Zo'n 3000 keer, hebben onderzoekers berekend. Soms bewust, soms met voorbedachten rade, soms onbewust. Dat kan geen kwaad, toch?
84 procent van de Redbook-lezers vertelt zijn of haar kind wel eens een leugentje, de overgrote meerderheid (76 procent) voelt zich daar ook schuldig over.
Geen schade
Vaak is dat nergens goed voor: kleine leugentjes die je kinderen een les leren, zoals 'als je op je duim blijft zuigen, gaat hij er ooit eens afvallen' of 'de auto wil niet starten als je je gordel niet vastmaakt', gaan hen niet beschadigen. En dan zijn er nog de verhaaltjes over Sinterklaas, de kerstman, de paasklokken en de tandenfee: allemaal leugens, maar wél deel van een traditie die je kinderen verwondering en vreugde laat meemaken.
Slimmer
Soms is het zelfs slimmer en meer verantwoordelijk om je kind maar een deel van de waarheid te vertellen, argumenteert Michele Borba, schrijfster van het boek '12 eenvoudige geheimen die echte moeders kennen'.
"Stel: je man is ontslagen en jullie hebben geldproblemen. Je kind vertellen dat papa niet meer werkt omdat het kantoor is gesloten is dan beter dan het volledige verhaal over ontslagen, geldproblemen en gecancelde vakanties uit de doeken te doen. Je kind heeft dan voldoende informatie om het probleem te vatten, maar kent niet alle details."
Leeftijd
Veel is ook afhankelijk van de leeftijd van je kind. Voor heel erg jonge kinderen, simplificeer je sowieso de waarheid, voor iets oudere kinderen kan je eventueel opteren de grote lijnen toch te vertellen. Zeker als het hun leven ook beïnvloedt, hebben ze tenminste recht op een (gedeeltelijke) verklaring zodat ze het kunnen plaatsen.
Vriendelijk
Soms is een klein beetje oneerlijkheid zelfs aan te raden als de waarheid onnodig pijnlijk is. Noem het een les in vriendelijkheid. Zoals de taart van oma 'speciaal' en 'een smaakexplosie' noemen terwijl het ding niet te eten is.
Betrapt!
Maar wanneer gaat het te ver? Je wil van liegen geen dagelijkse gewoonte maken, en lieg nooit over zaken waar je kinderen enkele jaren later toch de waarheid over te weten komen, zoals seks, drugs of roken. Uiteindelijk zijn je kinderen toch mee, en als je betrapt wordt, dan is dat beschamend voor jou en verwarrend voor hen.
Bovendien mis je dan een goede gelegenheid om met je kind te praten over belangrijke zaken in het leven. De kans dat ze ooit bij je komen aankloppen wordt dan ook wel kleiner.
Weg vertrouwen
Op lange termijn, als je kinderen je vaak op leugens betrappen, leer je hen eigenlijk dat je niet echt te vertrouwen bent. Terwijl kinderen net standvastigheid en zekerheid nodig hebben , iets wat leugens genadeloos onderuit halen.
Zelf liegen
Nog een nadeel: kinderen van ouders die regelmatig liegen, zijn zelf ook redelijk goed in liegen en bedriegen en gebruiken dat best vaak. (edp)
