Veel werkende moeders voelen zich schuldig, omdat ze hun kinderen niet genoeg zien of niet elke week zelf cake bakken. Maar hoeft dat wel? Verschillende Britse experts menen van niet, als je er op het 'juiste moment' bent voor je kinderen.
Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk. Ten eerste ontsnapt bijna niemand aan het ideale moederbeeld, het lijkt wel bijna meegegeven met de paplepel. Iedereen weet wat een ideale moeder doet: zichzelf wegcijferen, het kind op de eerste plaats zetten en alles laten vallen voor zijn of haar welzijn en geluk.
Schuld schuld schuld
Ga je uit werken, kan je geen taart bakken of volg je een avondcursus, het resultaat is altijd hetzelfde: schuld. Zodanig veel schuldgevoelens, dat vele vrouwen die activiteiten laten vallen en zich volledig toewijden aan het moederschap. Dan kan niemand ten minste zeggen dat ze ' een slechte moeder' zijn. Zelfs rationele en hoogopgeleide vrouwen slagen er bijna nooit in zich met succes tegen dit beeld te verzetten.
Simplistische slogans
Verschillende krachten in de samenleving versterken dat beeld ook nog. Uitspraken als 'een kind heeft zijn moeder nodig' of 'vrouwen zouden beter thuis blijven in plaats van te werken' zijn daar een mooi voorbeeld van. Maar klopt dat wel? De waarheid is, zoals steeds, een pak ingewikkelder dan simplistische slogans.
Helaas zijn ook experten het er niet over eens wat nu precies 'het' beste is, voor moeder en kind. Sommigen duiden de eerste vier jaar aan als de belangrijkste, anderen wijzen op de tienerjaren.
Normen & waarden
"Een baby heeft alleen maar eten en goede zorgen nodig: iedereen kan dat. Maar wanneer je kinderen opgroeien, hebben ze hun ouders meer en meer nodig. Om te leren over hoe je problemen aanpakt, hoe je met anderen omgaat, over de waarden en de normen. Dat leren ze van de personen waarmee ze het meest tijd doorbrengen. In een onzekere periode als de prepuberteit zouden dat de ouders moeten zijn", aldus Karen Sullivan schrijfster van opvoedingsboeken.
Hersenontwikkeling
Maar de Britse regering weerlegt dat. Aan de hand van recent hersenonderzoek zou blijken dat de ouder-kind-relatie in de eerste vier jaar cruciaal is voor het vormen van de hersenen bij het kind.
"Een baby wordt geboren met twee hersenhelften, die nog niet goed aan elkaar gelinkt zijn. Door de relatie met de ouders, en idealiter met de moeder, worden die verbanden gesmeed", aldus kinderpsychologe Melanie Gill.
"Een baby heeft zijn ouders meer nodig dan iedereen denkt. Om emotioneel evenwichtig te zijn, moeten de baby's op een specifieke manier verzorgd en geliefd worden."
Verschillende momenten
Om het ingewikkeld te maken zijn er ook nog aanhangers van een gesplitste methode. Die geloven dat kinderen hun ouders het eerste jaar hard nodig hebben, dan een jaar of drie minder en weer meer eens ze naar school gaan.
Bovendien moet je je als moeder goed voelen in je rol. Blijf je thuis terwijl je liever zou werken, dan frustreer je jezelf en je kinderen. Met lastige kinderen en nog meer frustraties tot gevolg.
Gezond verstand
Gelukkig valt er volgens de meeste experts ook nog veel te bereiken bij je kinderen met gezond verstand. "Logisch dat je je kinderen beter kan ondersteunen als je meer tijd bij hen doorbrengt. Maar je kan ook een heel goede ouder zijn als je je kinderen regelmatig ziet, ze consequent behandelt en er bent als ze je nodig hebben."
Bovendien is ook veel afhankelijk van het netwerk rond het gezin, de aanwezigheid van de vader en de structuur in het gezin. En of het werk van de moeder echt zo onregelmatig is dat het alles ontwricht.
En het kind dan?
Het blijft echter een vreemde vaststelling dat mensen die argumenteren 'dat ze het beste willen voor het kind', niet overwegen dat er verschillende soorten kinderen bestaan, met verschillende soorten noden.
Het blijft even vreemd dat je als vrouw ook je werk moet opgeven, terwijl je kinderen driekwart van de tijd op school doorbrengen. Hebben je kinderen er echt wat aan dat je vaker dweilt of alleen boodschappen doet of in het weekend samen? (edp)
