Waarom worden vaders vooral voorgesteld als incapabele mensen die kinderen niet aankunnen?
Waarom zijn het altijd de vaders die 'altijd alles' fout doen, en de moeders die het juist doen? Dat vraagt de Britse journalist Tom Sykes zich af in een artikel in Daily Mail. "Wij worden bekritiseerd omdat we niet handig zijn met de luiers en niet genoeg verhaaltjes voorlezen. Maar hoe komt dat? Omdat wij op dat moment geld aan het verdienen zijn!"
Onderzoeken én moeders
Sykes is de negativiteit die vaders over zich krijgen grondig beu. "Het komt niet alleen uit onderzoeken, die telkens weer aanduiden dat vaders (gemiddeld) minder tijd bezig zijn met hun kinderen dan moeders. Ook de moeders doen lustig mee. Ga maar eens naar een speeltuintje op een zaterdag als vader. Je ziet de andere vaders worstelen met hun kroost, omdat ze het niet gewend zijn.
En de moeders? Die geven vol leedvermaak commentaar. "Hij is waardeloos", "hij kan nog niet eens een luier verversen", "hij kan het ene kind niet van het andere onderscheiden" of "hij kan het echt niet aan"."
Samenzwering
"Is het een samenzwering van alle moeders ofzo? Hebben ze afgesproken dat zij het juist doen, en hun echtgenoten alles fout? Dat zij de enigen zijn die in staan zijn kinderen op de voeden en al de rest niet?"
Sykes gelooft dat vrouwen niet genoeg afstand kunnen nemen van het moederschap. "Ze willen die exclusieve band met het kind zo graag, dat ze de vader buiten houden. Dat maakt ook dat ze voor de hand liggende dingen niet opmerken, veel te vaak toegeven en ze geen suggesties willen horen."
Zelf iets doen
De journalist, zelf vader van twee peuters, weet waar hij het over heeft. "Mijn vrouw vertrok onlangs voor een (welverdiend) weekendje naar Barcelona met twee vriendinnen. Zelf was ze uitermate bezorgd: ze zag het huis eindigen in chaos, de kinderen ondervoed en met verwondingen en als ze terugkwam zou er een stapel was en afwas op haar wachten."
Wat wachtte echt op haar? Een zoon die op tijd ging slapen en een dochter die door een snel flesje de nacht doorsliep. Was ze gelukkig? Neen!
Ouderlijk verraad
"Ik had een daad van ouderlijk verraad gesteld. Ik had zonder haar medeweten onze kinderen laten slapen! Furieus was ze", klinkt het bij Sykes. "'Ben je niet blij dat we een avond voor onszelf hebben', vroeg ik haar? 'Nee, ik voel mij opzijgezet als moeder', was haar antwoord. Het diner en dvd-box van Sex and the city, die ik voor haar was gaan halen, bleven onaangeroerd. Ik ben niet de eerste en enige vader die in die val trapt: we zijn niet goed bezig als we niets doen en we zijn niet goed bezig als we iets doen."
Waarom?
Papa Sykes geeft toe dat hij het niet erg goed heeft aangepakt. "Dingen achter elkaars rug doen is niet goed voor de echtelijke relaties en het vertrouwen. Maar toch: ik heb toch geholpen? Wij willen toch avondjes voor onszelf? Waarom is het dan 'fout' als ik onze kinderen leer doorslapen, en 'juist' als zij het doet? Zelfs al laat zij het nog maanden aanslepen, en maak ik er korte metten mee?"
Het antwoord? "Vrouwen hebben het nodig dat zij de enige zijn die kinderen kunnen opvoeden, omdat dat hun rol rechtvaardigt en ze zich daardoor beter voelen. Maar de waarheid is dat wij dat net zo goed kunnen, en soms zelfs beter."
Delegeren
In deze tijden, waarin vrouwen vaak het moederschap combineren met een (drukke) job en een (levendig) sociaal leven, is het verwonderlijk dat vrouwen er niet beter in slagen hun taken beter te delegeren. Want is het werkelijk zo dat mannen het niet kunnen? Of kunnen ze het niet omdat ze nooit mogen proberen? Natuurlijk heb jij als moeder meer ervaring, en zal het sneller en efficiënter gebeuren. Maar met een beetje aanmoediging en oefening, wordt de combinatie werk-gezin-leven misschien wel gemakkelijker, doordat je een deel van de controle uit handen geeft. Dus dames, laat die man ook wat doen! En sta versteld van welke rust dat geeft... (edp)
