'Plots moesten we beslissen of we dit kind wilden houden ja of neen'

Tine (36): 'Vorig jaar in oktober ben ik bevallen van een dochter: Gitte. Ze heeft het syndroom van Down en ik ben volledig weg van haar. Ze is fantastisch en ik ben dolgelukkig dat wij niet gekozen hebben voor zwangerschapsafbreking. Ik ben 36, dus we wisten dat we een verhoogd risico hadden op een kind met het syndroom van Down. De triple-test wees na vijftien weken uit dat we een risico van één op 57 hadden. Op dat moment sloeg de schrik toe, ik had er geen rekening mee gehouden dat er iets mis zou kunnen zijn met het kindje dat we zo graag wilden. We beslisten om een vruchtwaterpunctie te laten doen. We wilden zekerheid, want we begonnen beiden te piekeren. In de achttiende week liet ik de vruchtwaterpunctie doen. Die was niet pijnlijk en er waren nadien ook geen complicaties. Voor de rest herinner ik me weinig van die periode. We wachtten op de uitslag, we zwegen veel. We waren bang, ook bang voor de keuzes die we misschien zouden moeten maken. Toen we na anderhalve week te horen kregen dat ons kindje het syndroom van Down had, stortte mijn wereld in. Ik had dat niet gewild. Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Ik was er op dat moment zeker van dat ik de zorg voor ons kind nooit zou aankunnen. Ik twijfelde er zelfs aan of ik het wel graag zou zien. Ik huilde veel en was kwaad op iedereen, maar vooral op mezelf. Het was míjn lichaam waar ons kind in groeide, een kind dat het syndroom van Down had. Er zijn veel gesprekken geweest, met de gynaecoloog, met een deskundige van het Centrum Medische Genetica, met familie en vrienden. Telkens als het woord zwangerschapsafbreking viel, werd ik misselijk. Het was de enige oplossing die ik zag, maar ik kon er niet aan denken dat het ook effectief zou gebeuren! Een vriendin nam me mee naar een jonge mama met een zoontje van acht, een jongetje met het syndroom van Down. Toen ik de jongen begroette, begon hij te stralen. Hij was zo mooi en leuk en het was zo'n opluchting dat ik drie uur aan een stuk met hem heb zitten giechelen. Op dat moment koos ik voor mijn dochter. Want ik zag dat het oké was. En ja, mijn leven ziet er anders uit nu en mijn oude leven zal niet meer terugkomen. Maar ik heb gekozen voor mijn kind, uit liefde.'

Meer weten?
Heb je vragen over prenatale screening en diagnose? Je kan bellen naar de Infolijn Prenatale Diagnose op het nummer 078/15.35.55. De Infolijn is bereikbaar van maandag tot donderdag van 9 tot 17u. Verdere info vind je op de site van het Centrum voor Relatievorming en Zwangerschapsproblemen: www.crz.be.

Door Nathalie De Jongh en Veerle Maes
Goed Gevoel 2, Februari 2008