Gedragsstoornissen bij jongeren en kinderen houden vooral verband met de leefomstandigheden. Vooral in het gezins- en schoolmilieu komen stoornissen tot uiting. Ook namen deze problemen de laatste tien tot twintig jaar toe.
Gedragsstoornissen worden omschreven als een "zich herhalend en aanhoudend gedragspatroon waarbij de grondrechten van anderen of belangrijke bij leeftijd horende sociale normen of regels worden overtreden." Bij de oorzaak van de stoornissen spelen genetisch- biologische en vooral sociale en omgevingsfactoren een rol. Vaak gaat het om een combinatie van beide.
Ernstiger
In België hebben gemiddeld 2 tot 9 procent van de jongeren tussen 0 en 18 jaar te kampen met gedragsstoornissen. Volgens experts heeft het probleem altijd bestaan, maar is het de afgelopen 10 tot 20 jaar wel ernstiger geworden, mede door de veranderende gezinssamenstellingen. Er wordt dan ook op verschillende niveaus de nadruk gelegd op het ondersteunen van de ouders in de opvoeding. Onder andere positieve communicatie, structuur brengen en aandacht geven spelen een belangrijke rol. Straffen is nodig van tijd tot tijd, maar goed gedrag belonen is des te belangrijker, zo luidt het.
School
Ook voor de school is een belangrijke rol weggelegd. Het is belangrijk dat een probleem vroegtijdig wordt opgemerkt door ouders en leerkrachten, en dat de toegang tot eerstelijnraadgevers (pedagogen, opvoedingswinkels, huisarts) laagdrempelig is. Voorts moet er gestreefd worden naar een blijvende positieve houding ten opzichte van elke leerling, en moeten sancties proportioneel en eerder herstellend dan bestraffend zijn. Dat blijkt uit het vandaag voorgestelde rapport 'Kinderen en Jongeren: Gedragsstoornissen in context' van de Hoge Gezondheidsraad.
