Ivanka Trump heeft een druk leven en een belangrijke baan. Amper tien dagen na de geboorte van dochter Arabella Rose moest ze weg voor het werk. Een hartverscheurende scheiding, zo getuigt Ivanka op twitter. "Enkele uren op kantoor en dan als de wind terug naar huis om Arabella te zien. Ik heb nu al last van scheidingsangst!". Zoals veel andere moeders kunnen getuigen is dat een gevoel dat vaak voorkomt. Je bent zo verliefd op je baby dat de gedachte er niet elke dag bij te zijn ondraaglijk is. Zelfs vrouwen die zwoeren dat 'die baby' niet in de weg zou staan van hun carrière, moeten slikken als ze terug aan het werk moeten. Wat kan je doen om die overgang vlot te laten verlopen?
Een van de eerste taken is het onderdrukken van twee impulsen: 'waarom geef ik mijn werk niet op en blijf ik gewoon thuis?' en 'Ik hou mijn kind zolang mogelijk bij me, we zien wel als het zover is'.
Job opgeven, goed idee?
Hoe aanlokkelijk je job opgeven ook klinkt, er zijn gevaren aan verbonden. Je gezinsinkomen wordt serieus verminderd, wat ook de mogelijkheden voor jou, je partner en je kind decimeert. Op de tweede plaats kan je niet blijven fulltime voor je kind zorgen: eens moeten ze naar school en dan zit jij alleen thuis. Na een periode van zes of meer jaar terug werk zoeken, is niet evident. Eisen zoals parttime werken, flexibele werkuren en ouderschapsverlof ingewilligd zien is bij een nieuwe werkgever ook minder vanzelfsprekend dan bij een werkgever waar je al iets hebt opgebouwd.
Over het derde effect maakt niemand zich zorgen, maar het is toch altijd een onaangename verrassing: hoe minder jaren je werkt, hoe kleiner je pensioen. Dit lijkt onbelangrijk, maar heeft al veel vrouwen een koude douche bezorgd. Vooral als alleenstaande kan het wel eens erg krap worden op je oude dag. Lukt het echt niet om je werk en je gezin te combineren, of wil je geen toegevingen doen naar je gezin toe, overweeg dan een parttime job. De gevolgen zijn minder groot dan wanneer je je job volledig opgeeft.
Langzame overgang
De tweede valkuil is ook iets waar veel moeders intrappen. Ze willen niet geloven dat het werk er weer aankomt en negeren het dan ook liever dan ermee om te gaan. Dit betekent wel dat je na drie maanden 'roze wolk' plots een volledige dag zonder je kind moet, maar ook dat je kind een volledige dag zonder jou moet.
Een stresserende, zoniet traumatische ervaring voor beide partijen. Moeders zullen het niet graag horen, maar ze zouden enkele weken voor het begin al aan gewenning moeten doen. De crèche of onthaalmoeder samen bezoeken. Een uurtje achterlaten, dan enkele uurtjes achterlaten... geleidelijk aan opbouwen dus.
Zoek zelf in tussentijd je collega's op, dan ben je weer een beetje mee met de roddels en de werksituatie. Op die manier komt niet alles op je af op dag één. Dat beetje extra tijd kan je ook gebruiken om jezelf te prepareren voor het werk: ga naar de kapper, laat een mani- en pedicure uitvoeren en, waarom ook niet, schaf je iets nieuws aan.
Kersverse moeders zijn vaak enkel met hun baby's bezig en vergeten zo zichzelf. Op een emotioneel onzeker moment, zoals terug aan het werk gaan, kan je maar beter niet ook beginnen twijfelen over je kapsel en je kleren.
Praktische organisatie
Denk in de weken voor je terugkeer na over hoe je het wil aanpakken: wil je later of vroeger beginnen, en is dit oké voor je baas en collega's? Waar gaat je man inspringen? Wie gaat de baby ophalen en brengen, en wat zijn de uren van crèche? Ga je blijven borstvoeden of niet? Staan jullie 's nachts om beurten op, of blijft dit jouw taak? Wie doet de boodschappen, wie kookt? Komt er een huishoudhulp of niet? Ga deze gesprekken met je partner en baas niet uit de weg.
Wees ook eerlijk met jezelf: welke taken kan je laten vallen of kunnen minder grondig? Strijkhulp of huishoudhulp inroepen is een extra kost, maar het koopt je ook tijd en gemoedsrust. Dat is zijn prijs misschien wel waard.
Schakel de vader en jouw partner in waar nodig. Vaderschapsverlof staat niet bepaald op hetzelfde niveau als moederschapsverlof. De dagen zijn schaars, dus gebruik ze slim. Je man kan ze opsparen bijvoorbeeld om thuis te blijven tijdens jouw eerste week werken: dat kan de overgang ook vergemakkelijken. Maak goede afspraken en vul de agenda consequent in, zodat je praktische problemen kan voorzien.
Tijdens de werkdag
Hoe goed je ook bent voorbereid, de eerste weken zullen moeilijk zijn en het zal een tijdje duren voor je je nieuwe routine hebt gevonden. Sta jezelf toe om te bellen naar de onthaalmoeder of de crèche, ga een potje huilen als je daar zin in hebt, en leun op de collega's die je vertrouwt. Doe het rustig aan: het is niet omdat je terug werkt, dat je ook meteen terug moet sporten, lunchen of afspreken met vriendinnen. Bouw dat op in de weken erna.
Als je collega's vragen hoe het met je baby is of was, weersta dan de verleiding elk haartje uitvoerig te beschrijven. Hou het beknopt, zij moeten uiteindelijk ook werken. Is de relatie met je collega's erg vertrouwelijk, dan kan je tijdens de lunchpauze wat meer vertellen. Dit bewijst voor hen ook dat je nog 'kan' werken, en niet enkel aan je baby denkt. Hou om dezelfde reden ook de babyversieringen matig. Foto's op je bureau kunnen, natuurlijk, maar 20 is misschien wat veel.
Creatieve schema's
Wees niet bang om je schema aan te passen als dat nodig is. Kan je op dinsdag langer werken, maar op woensdag en vrijdag absoluut niet, maak dan van dinsdag je overwerkdag.
Emoties
De scheiding van je kind kan je fysiek pijn doen, maakt je nerveus en angstig en zorgt voor een heel eigen vorm van stress. Maar de grootste dooddoener is het schuldgevoel. Schuldig, omdat je niet voor elk hikje aanwezig bent, omdat je misschien wel de eerste keer kruipen of rechtstaan mist, omdat je je kind 'in de steek laat' of omdat je stiekem opgelucht bent dat je er niet elk uur van elke dag voor moet zorgen of blij omdat je je werk graag doet.
Behalve dan dat je ook voor je kind zorgt door het financiële stabiliteit te geven, dat je je kind leert omgaan met anderen en dat je zelf onafhankelijker bent. Dat een beetje ademruimte je kalm houdt en van jou een betere moeder maakt.
Dat schuldgevoel vervaagt ook weer met de tijd, dus neem geen overhaaste beslissingen. Praat met andere werkende moeders over de emoties, maar vermijd vergelijkingen. Het lijkt anderen altijd veel beter af te gaan dan jezelf, maar dat is slechts schijn. Of ze hebben al jaren meer training: dat is geen eerlijke vergelijking.
Geef je emoties het recht om te bestaan, maar pieker er zo weinig mogelijk over: het is normaal om je zo te voelen, en het maakt van jou geen slechtere moeder. Een goede combinatie tussen werk en gezin zoeken is niet evident, maar vermijd om te streven naar een 'evenwicht': dat bestaat gewoonweg niet.
Na je werkdag
Hoe kleiner je kind is, hoe minder tijd jullie samen zullen zijn als je thuiskomt. Dit breekt het hart van veel moeders, maar voor een kleine baby maakt het uit dat er goed en met liefde voor gezorgd wordt. Dat is het belangrijkste. Na verloop van tijd komt er iets meer tijd vrij. Wijd die tijd volledig aan je kind: zet geen laptop aan, verstop je gsm en speel gewoon met elkaar. Die kwali-tijd heeft een positief effect op kind én ouder. Tot ze gaan slapen natuurlijk, dan wijd je tijd aan je partner of jezelf.
Zorg voor jezelf
Slapen is prioriteit nummer één in die eerste maanden, maar let ervoor op dat je relatie met je partner of je vriendinnen niet te sterk verwaterd. Steek bewust tijd en energie in je relatie, ga eten met vriendinnen maar neem ook tijd voor jezelf: een bad, een sportsessie, een massagebeurt: wat het ook is, verzorg jezelf. Je wordt er vanzelf een beter mens en een betere moeder door. (edp)
