Zagen, de eeuwenoude kunst van het 'in herhaling vallen', steekt ongetwijfeld in zo goed als elke relatie meer dan eens de kop op. Het zou zelfs even giftig zijn als overspel. Waarom is het dan zo moeilijk om ermee te stoppen?
Goede vraag, niet? Psychologen zien het zo: heel wat mensen (doorgaans vrouwelijk) hebben schrik dat hun partner niet zal doen wat hij/zij beloofd heeft en voelen de noodzaak om keer op keer te vragen dit tot een goed einde te brengen. De partner wordt op zijn/haar beurt geïrriteerd door het gezeur en zal steeds minder geneigd zijn om mee te werken. Wat ontstaat er dan? Juist ja, een oneindig cirkeltje, een ongezonde dynamiek die kan leiden tot hardnekkige conflicten.
Waarom zagen wij?
Het is niet uitgesloten dat mannen zeuren, maar de realiteit is dat vrouwen simpelweg de grootste zagen zijn. Ik ben zelf een vrouw, dus graag geef ik dit natuurlijk niet toe. Ook al probeer ik het te beperken tot een absoluut minimum, het lijkt met momenten onvermijdbaar. Waarom? Dat zou ik ook wel eens willen weten. Dringend tijd dus om een kijkje te nemen naar wat experten hierover te zeggen hebben.
Vrouwen zijn meer geneigd te zagen omdat ze (nog steeds) geconditioneerd worden zich meer verantwoordelijk te voelen voor het huishouden en het familieleven. Daarom zijn ze ook gevoeliger voor vroege signalen die wijzen op problemen in de relatie. Denk maar aan situaties die de indruk wekken dat je partner maar weinig verantwoordelijkheid neemt:
Rondslingerende etensresten, opstapelende afwas na een overtuigende "Schatje, ik zal de afwas wel doen" of andere vormen van extreem uitstelgedrag. Wanneer vrouwen iets vragen en geen reactie krijgen, zullen ze al sneller denken dat er iets scheelt. Het probleem is dat hier herhaaldelijk op ingaan, de dingen alleen maar erger maakt.
Mannen onschuldig? NEEN!
Uiteraard onstaat deze ongezonde dynamiek niet zomaar. Mannen zijn allesbehalve onschuldig omdat ze helden zijn in het cryptisch antwoorden. Akkoord, je zal een zagende vrouw misschien liever proberen negeren omdat je geïrriteerd bent en je flashbacks krijgt naar je mama die je als klein jongetje of rebellerende puber op de vingers tikte. Toch is het belangrijk om helder te communiceren, ook al moet je dan toegeven dat je het antwoord op de vraag eigenlijk (nog) niet weet. Psychologen stellen dat mannen ook vaak zwijgen omdat ze beseffen dat het antwoord hun partner zal teleurstellen.
Oplossing?
Ik ga alvast geen pleidooi voeren voor relatietherapie want ik ben ervan overtuigd dat je met kwaliteitsvolle babbels al heel wat kan verwezenlijken. Zagen zal je allicht nooit compleet kunnen verbannen uit een relatie, maar wie het tot een minimum kan beperken, heeft volgens psychologen de grootste kans om geluk te vinden.
Dit zal misschien banaal klinken, maar je kan ook altijd een 'klaag & zaagdoos' (lees: een lege doos van zakdoekjes of een schoendoos met een gat) in huis zetten. Kleine of blijvende frustraties kunnen dan gewoon op een briefje geschreven worden en in de doos gezwierd om op tijd en stond samen te kijken wat de klachten eigenlijk zijn. Naar grote waarschijnlijkheid zal deze klaagdoos zelden overlopen, aangezien je bewuster zal nadenken vooraleer je iets bestempelt als een wezenlijk probleem en een reden voor nog maar eens een discussie vol gezeur en gezaag. (lf)
