Sp.a zoekt uitweg uit het dal

HLN background   Na de uppercut die de sp.a in 2007 bij de federale verkiezingen diende te incasseren, hopen de Vlaamse socialisten na 7 juni uit het dal te klimmen waarin ze sinds twee jaar zitten. Na de interne strubbelingen over de komst van Bert Anciaux en de koers die de partij moet varen, de oppositiekuur die voorlopig weinig vruchten opwerpt en de tegenvallende opiniepeilingen ligt dit echter niet voor de hand.

De sp.a kreeg bij de regionale verkiezingen van 2004 - toen nog met Steve Stevaert als partijvoorzitter - al een fors verlies te verwerken. Na de eclatante overwinning bij de federale stembusslag van een jaar daarvoor viel de partij terug op 19,6 procent, goed voor 25 zetels in het Vlaams parlement.

Weinigen vermoedden echter dat de Vlaamse socialisten in 2007 nog een stuk dieper zouden zakken. De federale verkiezingen bezorgden de partij met 16,3 procent en een verlies van 9 zetels in de Kamer een serieuze kater. Het deed voorzitter Johan Vande Lanotte, die zich opwierp als kandidaat-premier, de handdoek in de ring gooien. De socialisten kwamen van dan af in een negatieve spiraal terecht.

Sp.a Rood
Caroline Gennez nam als ondervoorzitster de fakkel over, maar had het lange niet onder de markt. Na de verkiezingen diende ze eerst op te boksen tegen een belangrijke interne stroming die een oppositiekuur niet zag zitten. Een deel van de partij - de vakbondsgezinde vleugel - had ook de discussie rond het Generatiepact nog niet verteerd. Een gevolg daarvan is de beweging sp.a Rood van Erik De Bruyn, die regelmatig de volgens hem te centristische koers op de korrel neemt.

Hoewel het federale beleidsniveau sinds twee jaar niet uitblonk in daadkracht en met de sociaal-economische crisis socialistische thema's pur sang aan bod komen, konden de Vlaamse socialisten hun oppositie voorlopig nog niet verzilveren. Tegelijkertijd regeren én oppositie voeren, blijkt - ook al omwille van de perceptie - een moeilijke evenwichtsoefening te zijn.

Niet goed in peilingen
Ondertussen liep eind vorig jaar ook het kartel met Spirit - dat dan al werd omgedoopt tot VlaamsProgressieven - op de klippen en ontstond er binnen de partij serieuze hommeles over de manier waarop Bert Anciaux en co de overstap maakten.

De opiniepeilingen zien er voor de partij van Caroline Gennez ook niet echt goed uit. Sp.a duikt stelselmatig onder de desastreuze uitslag van juni 2007. De partij hoopt echter dat de peilingen deze keer in omgekeerde richting fout zitten.

Middenin een economische crisis profileert de sp.a zich in de aanloop naar de verkiezingen als de beste garantie voor zekerheid. "Nu zeker", luidt de campagneslogan die doet denken aan de "SP is nodig"-campagne waarmee Louis Tobback in 1995 ondanks het Agusta-schandaal de partij recht hield. Ook nu zetten de socialisten zich in de markt als behoeder van onze sociale zekerheid en de werkgelegenheid. Jobs, jobs, jobs, is het credo.

Frank vandenbroucke
Daarnaast wordt het palmares van de socialistische ministers in de Vlaamse regering uitgespeeld, met Frank vandenbroucke op kop. De Vlaamse viceminister-president voerde een reeks onderwijshervormingen door, zoals de invoering van de maximumfactuur, de herfinanciering van het onderwijs en een verhoging van de studietoelagen.

In de volgende regering wil de partij een reeks belangrijke investeringen doorvoeren inzake (milieu)infrastructuur, scholen, zorgvoorzieningen en mobiliteit. Om er opnieuw bij te zijn, spelen de socialisten zo goed als al hun kopstukken uit: Gennez in Antwerpen, Freya Van den Bossche in Oost-Vlaanderen, Peter Vanvelthoven in Limburg en Frank Vandenbroucke in Vlaams-Brabant. Rijzende ster binnen de partij John Crombez moet het in West-Vlaanderen bolwerken. Vlaams minister Kathleen Van Brempt moet het in Europa zien te redden tegen de ex-premiers Guy Verhofstadt en Jean-Luc Dehaene. (belga/mvdb)