Elke moeder zal het bevestigen: wat overheerst is vermoeidheid, schuldgevoel, gebrek aan tijd en energie. Vooral omdat we ons laten leiden door wat we dénken dat hoort, terwijl deze standaarden meestal onbereikbaar zijn. Om dat weg te werken, schrijft Jessica Chivers nieuwe standaarden voor, mantra's als het ware, die bereikbaar zijn en zo minder schuld en meer plezier opleveren.
1) Er is geen goede manier, alleen jouw manier
Elk kind, elke moeder, elk gezin, alle werkomstandigheden zijn anders. Stop dus met vergelijken, want dat levert alleen meer schuldgevoelens op. Bouw een routine op rond wat werkt voor jou, je man en je gezin; zonder je te laten leiden door wat andere mama's doen. JIJ moet gelukkig zijn en een goed evenwicht vinden, en dat is niet noodzakelijk door dezelfde beslissingen als iemand anders.
Die beslissingen hebben gevolgen. Wie fulltime werkt, heeft niet evenveel tijd om een huis grondig schoon te maken of uitgebreid te koken als iemand die thuisblijft. Omgekeerd: thuisblijfmoeders hebben minder financiële middelen dan werkende mama's. Niemand kan het 'allemaal' hebben en al zeker niet op hetzelfde moment.
2) Wat je niet vraagt, kan je niet krijgen
Vrouwen zijn traditioneel slecht in het onderhandelen van hun loon, de extra's of een nieuw werkschema. Ze menen te vaak dat ze moeten aangeboden krijgen wat ze verdienen, omdat het niet echt telt als je er om moet vragen (of erger nog: dat dat onbeleefd is). De waarheid? Zo kom je nergens, want wat je niet vraagt, kan je niet krijgen. Bereid je voor, informeer over wat anderen in gelijkaardige posities krijgen, raap je moed bijeen en kom zo zelfverzekerd als mogelijk over.
Eén nuance: 'vragen' resulteert niet noodzakelijk in 'krijgen'. Wees open minded over andere, alternatieve voorstellen. Wie echt wil pokeren, vraag expres een beetje extra om ongeveer te eindigen op wat je in gedachten had.
3) Schakel je familie (en man!) in
(Moderne) mannen zijn over het algemeen grote voorstanders van een (parttime) werkende vrouw. Maar dan mogen ze ook wel iets bijdragen: als werkende moeder, mag je best verwachten (lees: eisen) dat hij een deel van de huishoudelijke taken overneemt. Wees duidelijk in wat je verwacht, gun hem een leerproces en aanvaard dat het niet zal gedaan worden zoals jij het wil. Wat overigens niet wil zeggen dat dat slechter is. Kijk naar het resultaat, niet naar de manier waarop.
Wimpel (schoon)moeders die voorstellen de boodschappen te doen of de was te plooien niet zomaar af: jij bent ermee geholpen en ze stellen het ten slotte zelf voor. Wordt dit een gewoonte, voorzie dan wel een 'beloning' af en toe: een extra kop koffie of een avondje cinema samen.
Heb je maar een kleine familie en/of heeft je partner het te druk om mee te helpen, overweeg dan hulp van buitenshuis. Een vaste babysitter, een au pair, een schoonmaakster of afhaalboodschappen zijn meer en meer ingeburgerd.
4) Goed genoeg is goed genoeg
Stap af van 'de beste' en neem genoegen met 'goed genoeg'. Dat neemt een pak druk van je schouders, en geeft je ook meer tijd en energie - die je vervolgens kan besteden aan je partner, kind of jezelf. Als het huis regelmatig schoongemaakt wordt, kan het minder grondig; overweeg om enkel nog zijn nette hemden te strijken en hou geplande feestjes simpel. Kinderen zijn nog altijd blij met pannenkoeken, een voetbal en een Disney-film.
Lukt dat maar moeilijk, dan zijn er twee manieren: een tijdslimiet of shortcuts. Geef jezelf (bijvoorbeeld) een kwartier per dag om de keuken aan de kant te krijgen, en gebruik hiervoor een timer. Het moment dat je de deur sluit als de wekker afgaat, voel je je onoverwinnelijk: je hebt gedaan wat moest en je wint het van de klok.
Shortcuts zijn een andere manier om de last te verlichten zonder aan kwaliteit in te boeten. Ververs de lakens bijvoorbeeld eens om de twee of drie weken in plaats van elke week: dat scheelt een pak aan tijd, was en zelfs geld. Opruimen betekent: netjes groeperen in plaats van alles weg te steken. En leer de kinderen mee-eten van wat de pot schaft.
Vergeet: constant opruimen en schoonmaken (dat het zo snel 'weer' moet gebeuren zal je enkel frustreren), vergeet geforceerde familie-uitjes en ga in de plaats lekker fietsen of zwempmen. Vergeet: kraaknet en gastronomisch koken als vrienden langskomen. Een gewone spaghetti en een opgeruimd huis volstaan.
5) Evenwicht is een illusie
Er wordt veel gepraat over een 'evenwicht' tussen werk en gezin, maar steeds meer en meer komt het besef bovendrijven dat een 'evenwicht' nog vergezocht is. Een evenwicht impliceert dat alle onderdelen naar behoren kunnen worden uitgevoerd of even zwaar doorwegen. Sommigen vergelijken het daarom liever met jongleren: "Ik ben al blij als alle ballen in de lucht blijven". Er zijn van die dagen dat alles vlot loopt, en van die dagen dat alles misloopt.
De verleiding is groot om op de 'foute' dagen te vloeken en te denken 'dat anderen het allemaal beter doen'. Dat is dodelijk en vergroot de negatieve gevoelens nog meer. Het is wat het is, punt. Soms gaat het goed, soms is het lastig. Daar is niets mis mee, en als moeders dat tegen elkaar zouden toegeven, zouden we al veel verder staan.
6) Leer gezond omgaan met het schuldgevoel
Een schuldgevoel is onvermijdelijk: natuurlijk gaat er minder tijd naar vriendinnen, je partner en jezelf als je een kind hebt. Leer daarom je tijd verdelen, en besteed bepaalde periodes met alleen aandacht voor jezelf, je partner, je werk en je kind. Het is gemakkelijker dan altijd alles samen te doen en houdt het schuldgevoel binnen de perken omdat de onverdeelde aandacht 'kwalitatiever' aanvoelt.
Ongezond is evenwel dat je jezelf extra schuldgevoel aanpraat of de lat steeds hoger blijft leggen. Goed genoeg is goed genoeg, en daar moet iedereen het maar mee doen. Kom je in een bui waarin je jezelf weer onder je voeten geeft, leid jezelf dan af.
Merk je dat je schuldgevoel toeneemt in een bepaald gezelschap, vermijd deze mensen dan. Vriendinnen of collega's die je bevestigen in onmogelijke standaarden hebben duidelijk niet het beste met je voor.
Tot slot: herinner jezelf dat er een reden is waarom je een beslissing hebt genomen en herinner jezelf ook regelmatig aan die reden. Dat helpt om te beseffen dat je dit wil, waarom je dit wil en welke gevolgen dat heeft, en om de gevolgen te aanvaarden. (edp)
- Vind een job op regiojobs.be
- Tokofobie: meer keizersnedes uit doodsangst voor bevallling
- "Vaders nemen geen extra ouderschapsverlof door stigma"
- Jonge mama's hebben enkel contact met vrienden via Facebook
- Hoe deze kersverse mama's hun buikje kwijtspeelden
- Kwart van mannen vergeet mama te vieren
