Dat werknemers die ziek afbellen voor het werk, niet altijd ziek zijn, is een publiek geheim. Uit een recent Brits onderzoek blijkt dat één op drie moet toegeven vrijaf te nemen onder valse voorwendselen. Vier op tien gebruikt daarvoor het *kuch* ik-ben-ziek-excuus. Daarvoor zijn alle middelen goed: een vals hoestje, een kruk of zelfs make-up om er zieker uit te zien. De helft citeert 'maagproblemen', wat moeilijk te controleren valt.
Naast het ziek-excuus, gebruikten werknemers ook vaak hun huisdier als oorzaak van de problemen (en ziektes), naast meer originele (en minder geloofwaardige) excuses als 'ik heb mezelf buitengesloten' of 'ik werd in elkaar geslagen'.
De echte reden
Belangrijker misschien dat het excuus is waardoor de vrije dagen écht dienen. Een kater, een zonnige dag of een romantisch rendez-vous zijn maar enkele van de voorbeelden. Twee op drie gebruikt ziek als eufemisme voor 'verveeld' of 'gedeprimeerd'. Eén op vijf gebruikt het om te zorgen voor familie of familiale zaken te regelen.
Absenteïsme, een probleem?
Britten nemen twee keer zo vaak ziekdagen dan hun Amerikaanse tegenhangers, al kan dat wellicht deels verklaard worden door het sociale systeem in de Verenigde Staten. 18 tot 34-jarigen nemen ook meer 'ziekdagen' op dan oudere collega's. Absenteïsme kost de Britse economie naar schatting 38 miljard euro per jaar en dus wordt vaak geargumenteerd dat dit probleem moet aangepakt worden.
Maar de vraag is of dat wel klopt. Volgens Nick Roden zijn die paar ziekdagen per jaar net een manier om met het drukke gezinsleven om te gaan. Een op vijf 'zieke' werknemers zorgt immers op zijn of haar beurt voor een ziek kind, ouders of regelt familiale aangelegenheden. Dat wegnemen zou ertoe kunnen leiden dat meer mensen parttime gaan werken of werken helemaal opgeven omdat de balans tussen werk en gezin niet meer in evenwicht te krijgen valt. (edp)
