Relaties, we zijn er allemaal mee verweven. Of het nu om vriendschappen, levenspartners of familie gaat, het is belangrijk voor je persoonlijk geluk dat ze goed zitten. Meer dan eens sluipt er echter een kink in de kabel en het probleem achterhalen en aanpakken is niet altijd helder en ligt vaker dan je zou denken echt bij jezelf. Er zijn al ontelbaar veel visies verschenen over relatieproblemen en vandaag gaan we die van Laurie Gerber onder de loep nemen. Ze is al 15 jaar 'life coach' en heeft het over de drie grootste relatiefouten die veel mensen onbewust maken.
Ze begint haar verhaal met te vertellen hoe een cliënte van haar de hele slechte gewoonte heeft van oeverloos te klagen tegen vrienden, meermaals per dag.
Ze was dus ofwel neer aan het praten op anderen om zichzelf beter te voelen of negatief over zichzelf aan het praten opdat iemand anders er zogezegd beter van zou worden. De derde optie was de zielepoot uithangen (of een spelletje miseriepoker proberen winnen, zoals Gerber het graag omschrijft) in de hoop dat anderen dan zouden doen wat ze wou.
Patronen
Uiteraard is deze dame niet alleen. Je kent de patronen ongetwijfeld zelf ook, hetzij omdat het in je eigen vriendenkring al wel eens voorvalt of omdat je jezelf er misschien toch een beetje in herkent.
Bijna altijd een kwaal, bijna altijd in een netelige positie en hupla, in een fractie van een seconde ligt de focus van het gesprek op jouw noden en krijgt de luisteraar het dominerend gevoel dat hij/zij je moet helpen of redden.
Of je probeert jezelf te verbergen uit vrees om afgewezen te worden en kropt dan maar gewoon alles op. Een actueel voorbeeld hiervan is het verzwijgen van je seksuele geaardheid voor de mensen die je graag ziet.
Manipulatie
Laurie schrijft: "We zijn zulke manipulerende wezens. Die trucjes werken niet of geven ons toch in elk geval echt geen goed gevoel. Helaas zijn we zo'n angsthazen dat dit het punt is waar onze relaties vaak stoppen."
Casestudy
In haar tekst werkt ze drie probleemsituaties uit als volgt:
1. Je verstopt je succes of klaagt ongemeend om iemand anders beter te doen voelen. Dit verbergt jouw oordeel over anderen. Je ziet dat er iets scheef zit en je zou graag wat wijsheid delen of hem/haar wakkerschudden en confronteren met de harde realiteit, maar je bent bang om de stappen te zetten.
Je rechtvaardigt die angst door de arrogante veronderstelling dat ze de waarheid niet zouden aankunnen. Het dialoog dat je zou moeten hebben, speelt zich dus enkel af in je hoofd. In deze situatie ben je 'beter dan' en machteloos tegelijkertijd en hij/zij wordt er uiteraard ook niet beter van.
Dan vragen we ons af waarom we ons nooit echt sterk en vredig voelen. Dat komt omdat we leven in compartimenten en nooit onze stem verenigen, nooit spreken als onszelf, vanuit onze ware zelf, zeker als het een moeilijke situatie is.
Helaas is het net in die situaties, waar we de harde, soms kwetsende waardheid moeten zeggen, van levensbelang dat we het ook zeggen. Alleen als onze gedachten het licht zien en de ander de mogelijkheid krijgt te reageren, kan er gewerkt worden aan verandering in de postieve richting.
2. Het probleem met 'miseriepoker' is dat het eigenlijk nooit genoeg zal zijn. Anderen manipuleren om medelijden te hebben en uiteindelijk dingen voor jou te doen, is een straatje dat nooit eindigt. Daarnaast ga je jezelf misschien zelfs overtuigen dat je geen kracht meer hebt en wordt het een 'zelfvervullende voorspelling'.
Het echte doel in het leven is toch jezelf in staat te stellen dingen te bereiken. Hiervoor is geen vervanging mogelijk dus zal je ook nooit 100 procent tevreden zijn met de hulp van anderen.
3. Het probleem met jezelf te verbergen om geliefd te zijn, zelfs al is het maar een klein deeltje, is dat je uiteindelijk nooit echt liefde zult ervaren omdat je jezelf niet bent.
Ja, het is perfect mogelijk dat iemand je afwijst omdat je de waarheid zegt, hoewel ze dat meestal niet zullen doen als je het aanpakt met een zekere gratie. Als je daarentegen alles inslikt en je relatie of vriendschap loopt op de klippen, blijf je alleen achter net omdat je jezelf nooit bent geweest.
Ook hier duikt de arrogantie weer op van te denken dat we echt weten hoe iemand anders zal reageren. Je maakt een spraakloze pion van de ander door te zwijgen en als hij/zij je dan uiteindelijk toch afwijst, ben jij het die hem/haar eigenlijk al veel eerder heeft afgewezen door niet eerlijk te zijn.
Oplossing?
Volgens Laurie Gerber is er maar 1: "Als je je beter wilt voelen, wees dan 'echter'. Het werkt elke keer."
Begin de waarheid te vertellen. Vandaag! Onmiddellijk! Ga terug in de tijd en repareer een vriendschap die op deze manier een stille dood is gestorven. Haal alles van de kerfstok door een eerlijk dialoog te starten want het is zo vermoeiend ze te blijven ontwijken.
Reflectie
Persoonlijk vind ik haar visie best aangrijpend en tegelijkertijd zeer motiverend. Alleen is ze misschien net iets te radicaal in het stukje over 'miseriepoker'. Ok, we willen inderdaad graag de beste versie van onszelf zijn en alles eruit halen, maar te sterk willen zijn is toch ook echt niet gezond.
Af en toe moet je kunnen toegeven dat het allemaal even niet meer gaat en hulp aanvaarden van anderen omdat je anders zeker en vast ook geen geluk gaat vinden. Geen van beide uitersten is goed en zo is dat met alles, teveel is teveel.
Het motto is dus: Wees geen zielepoot, maar ook geen baksteen en doe op tijd je mond open! Prop je dialogen niet in je hoofd, maar deel de waarheid met je levenspartner, familie en vrienden.
Zet Laurie Gerber's raad jou ook aan het denken? Aarzel dan zeker niet om ook hier een dialoog te starten en deel jouw hersenkronkels met ons en andere lezers! (lf)
