Artsen gaan te snel over tot een invasieve behandeling van prostaatkanker terwijl deze tumoren in veel gevallen ongevaarlijk zijn. Bovendien hebben de behandelingen vervelende neveneffecten zoals impotentie (tot 70 procent) en incontinentie (5 procent). Dat schrijft het gezondheidsmagazine Bodytalk.
Weinig betrouwbare test
De diagnose wordt vaak gesteld door de PSA-test, een weinig betrouwbare bloedtest voor de vroegtijdige opsporing van prostaatkanker. Mannen met een afwijkend resultaat worden doorverwezen naar een uroloog, die een prostaatbiopsie uitvoert.
Bij de helft van de 50-jarigen en bij 80 procent van de 80-plussers vindt men haardjes van prostaatkanker. Omdat artsen het onderscheid tussen slapende en agressieve tumoren niet kunnen maken, wordt vaak het zekere voor het onzekere genomen en een behandeling gestart, zoals een ingreep of bestraling.
Eén gered leven
Uit een Europese studie bleek dat hiermee slechts één overlijden voorkomen wordt per duizend geteste en 50 behandelde mannen. Het risico op impotentie of incontinentie door een onnodige behandeling is dus vele malen groter dan het risico te sterven aan deze kanker.
Op basis van recent Amerikaans onderzoek pleit Marleen Finoulst in Bodytalk voor opvolging in plaats van behandeling van weinig agressieve tumoren. Wanneer de PSA-waarde snel stijgt - een verdubbeling van de waarde in 2 jaar - is behandeling nodig. (belga/edp)
