De 7-jarige Britse Lorcan Dillon kampt met een angststoornis waardoor hij haast niet kan communiceren met leerkrachten en klasgenootjes, hij knuffelt zelf zijn eigen moeder haast nooit. Maar dankzij zijn geliefde huisdier wordt de jongen steeds socialer.
Lorcan kampt met selectief mutisme, dit is een aandoening waardoor hij het moeilijk heeft om met mensen te communiceren, hij voelt zich vaak eenzaam en heeft weinig zelfvertrouwen. Zijn moeder Jayne had het erg moeilijk met de ziekte van haar zoon daarom besloot ze twee jaar geleden om Jessi-cat, een Burmese kat, in huis te halen. De jongen en het dier zijn sindsdien onafscheidelijk en de jongen kon nu voor het eerst "Ik hou van je" zeggen. Jayne: "Artsen stelden de diagnose toen mijn zoon drie was. Sinds Jessi-cat in zijn leven is gekomen, veranderde hij drastisch. We hebben een kat gekozen omdat deze dieren erg goed zijn met kinderen met een sociale stoornis. Het is een goede manier voor Lorcan om te communiceren. Nu praat hij wel met zijn familie, maar hij vindt het nog steeds moeilijk om zijn emoties uit te drukken. Tegen mij kan hij nog altijd niet zeggen dat hij me graag ziet, tegen de kat kan hij dat wel. Het dier is altijd geïnteresseerd in wat hij doet en houdt onvoorwaardelijk van hem, dit bezorgt hem heel wat zelfvertrouwen."
Evolutie
De moeder gaat verder: "Het laatste jaar boekte de jongen ontzettend veel vooruitgang op school. De laatste twee weken begon hij te communiceren met mensen die hij niet goed kent en leest hij zelfs voor aan zijn leerkrachten. Mijn zoon kan wel de dier wel knuffelen, iets wat hij bij mensen niet wil doen, zelfs mij raakt hij nauwelijks aan. Jessi-cat is zo'n makkelijk dier, hij knuffelt en kust haar de hele tijd."




Door: