"Hartpatiënten worden chronisch ziek"

Vorig jaar zijn meer dan een miljoen mensen op consultatie gegaan bij een cardioloog in ons land. Het was de eerste keer dat de grens van het miljoen overschreden werd. Vaat- en hartklachten zouden de maatschappij vier miljard euro gekost hebben, een miljard meer dan vijf jaar eerder. "Er beweegt dus wat op de markt van hartklachten", schrijft journalist Dirk Draulans in Knack.

Ballondilatatie
Draulans wijst erop dat het aanbod van technieken ter behandeling van hart- en vaatklachten sterk veranderd is. Het aantal interventies waarbij een cardioloog een ballondilatatie uitvoert en nadien een stent plaatst om een dichtgeslibde ader weer open te maken, stijgt naar verluidt spectaculair. Dat wekt blijkbaar ergernis op bij chirurgen, die vinden dat dit nodeloze kosten met zich meebrengt, aangezien veel van die patiënten toch voor een bypassoperatie op hun tafel belanden.

Gezonder leven
Bovendien heeft het succes van nieuwe ingrepen een "pervers effect": "veel mensen zijn niet bekommerd om gezonder te gaan leven, omdat ze ervan uitgaan dat de cardioloog hen wel zal bijspijkeren als ze in de problemen komen", luidt het.

Geen daling hartaanvallen
Opvallend is ook dat, ondanks het feit dat het aantal hartaanvallen in ons land niet meer noemenswaardig daalt sinds 2000, het aantal mensen dat sterft aan een hartaanval wel gedaald is. Tussen 1990 en 2002 daalde het aantal hartdoden in Vlaanderen per jaar van ongeveer 30.000 naar 23.400 mannen, en van ongeveer 20.400 naar 15.600 vrouwen, zo blijkt. Dat is een vermindering met een kwart in twaalf jaar tijd.

Behandeling
"Hartpatiënten sterven dus niet zo gemakkelijk meer, maar worden chronisch ziek", luidt het. Wie blijft leven na een hartaanval, blijft dikwijls wel lange tijd een behandeling nodig hebben. Ook de vergrijzing belast de hartartsen. "Het succes van de hartgeneeskunde leidt dus tot een maatschappij die barst van de oude patiënten met chronisch hartfalen, die permanent verzorgd moeten worden. Als er niet dringend fundamentele keuzes gemaakt worden, gaat dat op termijn onbetaalbaar worden", besluit Draulans, die voor zijn artikel onder meer met artsen, het Riziv en het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg sprak. (belga/ka)