Het kan: een allergie voor je eigen tranen

Katie kan niet zwemmen, buiten lopen in de regen of genieten van een warm bad, want ze is allergisch aan water. Als ze toch in aanraking komt met het vocht, heeft haar lichaam twee uur nodig om te herstellen. Zelfs haar eigen tranen bezorgen het meisje ontzettend veel pijn.

De 26-jarige Katie Dell is één van de 35 mensen ter wereld die lijden aan de zeldzame allergie voor water of aquagenic urticaria. Elk contact met water zorgt onmiddellijk voor een brandende uitslag op haar huid.

Films
Door haar aandoening is het meisje uit North-Wales bang om haar huis te verlaten, omdat het altijd kan beginnen regenen. Ook haar job als danslerares heeft ze moeten opgeven, omdat zweet ook haar allergie activeert.

Dat maakt haar natuurlijk ontzettend triestig, maar ook wenen zorgt onmiddellijk voor een pijnlijke reactie op haar huid. "Ik kan zelfs niet naar een romantische film kijken zoals andere meisjes. Klassiekers zoals 'E.T' en 'The Notebook heb ik bijvoorbeeld niet gezien. En het gebeurt ook vaak dat ik een film afzet, omdat ik voel dat ik begin te wenen. Zo heb ik al het einde van vele films gemist."

Verzonnen
De eerste symptomen kwamen op 16-jarige leeftijd, vlak nadat Kate haar amandelen liet weghalen. "Na de operatie kreeg ik peniciline, waar ik achteraf allergisch voor bleek te zijn. Dokters denken nu dat die medicijnen het histamineniveau in mijn lichaam hebben veranderd."

Al snel merkte Katie dat ze elke keer uitslag kreeg als ze in aanraking kwam met water. Maar omdat de aandoening zo zeldzaam is, dachten de dokters eerst dat ze het verzon. "Toen ik 20 was, wilde ik enkel nog mijn nagels op mijn huid voelen. Maar de dokters geloofden me nog steeds niet en iedereen dacht dat het in mijn hoofd zat, zelfs al had ik ontzettend veel pijn. Ik dacht dat ik gek werd."

Erger
Pas twee jaar geleden, toen Katie verhuisde, kreeg ze eindelijk de juiste diagnosis. "Daarvoor dacht ik dat ik allergisch was voor chemicaliën en ik veranderde van zeep, shampoo en conditioner. Ik was echt blij toen ik eindelijk wist wat het echt was."

Veel hoop heeft het meisje niet, want de aandoening wordt alleen maar erger. "Het begon met jeuk in mijn nek, maar nu heb ik netelroos, uitslag en een pijnlijke, jeukende huid. Maar ik weiger om te wenen. Of dat ik probeer ik toch, aangezien dat mijn gezicht ook rood en jeukerig maakt."

Douche
Katie kon vroeger enorm genieten van een warm bad, maar tegenwoordig kan ze slechts een paar minuten onder de douche staan en heeft ze daarbij hulp nodig van haar man. "Ik moet erg snel zijn, dus Andy wast mijn haar terwijl ik mijn lichaam was. Daarna kan ik ongeveer twee uur niets doen, omdat ik te veel pijn heb."

"Ik heb veel geluk met Andy, met wie ik al 11 jaar samen ben. Hij doet alles: de natte was ophangen, de vaat, boodschappen doen als het regent, enzovoort. Ik kan hem niet genoeg bedanken."

Dromen
Voorlopig is er nog geen effectieve behandeling tegen de allergie, en Katie accepteert het feit dat ze wellicht haar hele leven zal blijven worstelen met de aandoening.

"Denken aan de dingen die ik moet missen door de regen, het zweet of de kans dat ik ga wenen, doet de tranen opwellen. Maar het ergste is dat de ziekte progressief is. Ik wil niet denken aan hoe het over vijf jaar zal zijn als ze geen geneesmiddel vinden."

"Maar ik haat het om verslagen te worden, dus ik weiger om te wenen en triestig te zijn, want het leven gaat verder. Ooit wil ik zwemmen met dolfijnen of naar het Disney waterpark gaan, maar het liefst van al wil ik een jacuzzi. Iedereen mag dromen, toch?" (lbs)