Het menselijk gedrag is een belangrijke factor in het voorspellen van het verspreidingspatroon van epidemieën. De kennis, de perceptie van het risico en de alertheid voor potentieel besmettelijke contacten beïnvloeden de dynamiek en de snelheid van verspreiding van de ziekte. Dat blijkt uit nieuwe computermodellen die wetenschappers van de Vrije Universiteit Brussel en de Université Libre de Bruxelles samen met Portugese collega's hebben ontwikkeld.
De mathematische computermodellen die meestal gebruikt worden voor het voorspellen van het verspreidingsgedrag van virussen vertonen een groot gebrek: ze houden geen rekening met de factor menselijk gedrag en veronderstellen dat het gedrag van het individu onveranderd blijft in de verschillende fases van een epidemie. Dit klopt niet. Mensen die ziek worden, blijven vaker thuis om anderen niet te besmetten, terwijl de gezonde mensen vaak ook hun gedrag aanpassen om besmetting te vermijden.
Vermijdingsgedrag
Informaticus Sven Van Segbroeck (VUB/ULB) heeft samen met enkele Portugese collega's onderzocht in welke mate dergelijke veranderingen in individueel gedrag de globale dynamiek van een epidemie beïnvloeden. Ze ontwikkelden een mathematisch model van een virtuele samenleving die geteisterd wordt door een besmettelijke ziekte.
Uit hun onderzoek blijkt dat de besmettingskracht van de ziekte afneemt wanneer individuen hun gedrag aanpassen en contact met ziektedragers proberen te vermijden. "Deze bevindingen verklaren meteen hoe het mogelijk is dat de gevreesde grieppandemie vorig najaar in ons land is uitgebleven", besluit Van Segbroeck. (belga/lvl)
