Dementie twee keer zo duur als kanker

De totale kosten voor dementie zijn twee keer zo hoog dan de kosten voor kanker, en vier keer zo hoog dan de kosten voor hartpatiënten. In dat bedrag zitten de kosten voor de gezondheidszorg, de sociale werkers en de zorgende familieleden. Onder andere de lange institutionele verzorging die dementiepatiënten opeisen, jagen de kosten de hoogte in.

Patiënt
Op patiëntenniveau is het verschil nog frappanter: een dementerende kost de gezondheidszorg alleen vijf keer zoveel als een kankerpatiënt. Aangezien de bevolking steeds ouder wordt, stijgt het aantal patiënten met dementie, wat een zware druk legt op het gezondheidssysteem.

Onderschat probleem
In Groot-Brittannië berekenden enkele wetenschappers dat over 15 jaar een miljoen Britten aan Alzheimer zullen lijden. Overigens lijkt het probleem fel onderschat, omdat huisartsen niet getraind zijn om de signalen van dementie te herkennen. Slechts een derde van de dementerende Britten zou gerapporteerd zijn.

Geld voor onderzoek
 "Nu al kost dementie het systeem twee keer zoveel als kanker, maar voor elke pond die aan kankeronderzoek wordt gespendeerd, gaat maar 8 cent naar onderzoek naar dementie. Dit wordt een probleem."

"Grootste uitdaging"
"Dementie is de grootste uitdaging van de 21ste eeuw. Het probleem is groter dan we dachten, en de werkelijke impact van dementie werd te lang genegeerd. We moeten meer geld besteden aan onderzoek naar dementie, zodat we de ziekte kunnen vertragen of zelfs genezen. Miljoenen nu kunnen ons later miljarden besparen", aldus Rebecca Wood, voorzitter van het fonds voor dementie.

Verschil in perceptie
Professor Alastair Gray treedt haar bij. "Het verschil in fundering is te wijten aan een verschil in perceptie. Iedereen kent wel iemand met kanker en hartproblemen die werden behandeld en herstelden van de ziekte. Daardoor leeft de perceptie dat er iets kan aan gedaan worden, en dat meer geld voor onderzoek ervoor zal zorgen dat er nog méér kan gedaan worden.

Dat staat in schril contrast met dementie. De ziekte kan nauwelijks vertraagd worden, laat staan behandeld. Het heeft een aura van 'onvermijdbaarheid'. Maar dat zou een motivatie moeten zijn om meer onderzoek te doen en niet minder, zodat we toch een behandeling vinden." (edp)