Karel Geraerts razend na rood: "Hier zit meer achter"

Club Brugge heeft voor de derde keer in vier wedstrijden de wedstrijd niet kunnen beëindigen met 11 spelers. Na Daan Van Gijseghem op Genk en Ronald Vargas op Anderlecht was het gisteravond de beurt aan Karel Geraerts om vroegtijdig naar de kleedkamer gestuurd te worden. "Ik had maximaal op geel gerekend", zegt de Limburger in Het Laatste Nieuws. "Toen duidelijk werd dat ik rood kreeg, sloegen de stoppen door. Dit is te flagrant om nog van toeval te spreken. Daar zit meer achter."

Weer kon Club Brugge een wedstrijd niet met elf spelers uitspelen. De frustraties in de blauw-zwarte rangen nemen toe. Geraerts was in alle staten toen hij door zijn ploegmaat Donk werkelijk richting kleedkamer moest geduwd worden. Net voor hij het terrein verliet, maakte de Brugse middenvelder nog het veelbesproken 'René Vandereycken-gebaar' - met de rechterhand naar de linker borstzak - dat tijdens de dubbele testmatch in de strijd voor de titel tussen Club Brugge en Anderlecht in het jaar 1986 Olympia in vuur en vlam zette. De gewezen bondscoach werd toen als speler van paars-wit door scheidsrechter Frans Van Den Wijngaert voor fel protest met een tweede gele kaart van het terrein gestuurd.

"Vraag het in Anderlecht"
"Ik zat met deze geste allicht verkeerd", geeft Geraerts toe, die in een eerste reactie toen hij richting spelersbus stapte eerst de kiezen op elkaar hield en zich beperkte tot "Vraag het in Brussel, vraag het in Anderlecht". "Sorry, maar het was sterker dan mezelf. Deze kaart vind ik te belachelijk om te verwoorden. Nfor en ikzelf gingen samen naar de bal. De beelden spreken boekdelen. Ik deed dit geenszins met een gestrekt been. Het was geplooid en bovendien kwam ik als eerste met mijn voet op de bal. Het zag er misschien spectaculair uit, maar op méér dan een gele kaart had ik zeker niet gerekend. Ik heb niet eens naar de scheidsrechter gekeken welke kaart hij bovenhaalde. Ik had me al verzoend met geel. Toen Stijnen me duidelijk maakte dat het rood was, sloegen de stoppen zoals nooit eerder gebeurde gewoon door. Gelukkig konden mijn medemaats me tot bedaren brengen."

"Geen toeval meer"
"Nu moet ik opletten wat ik zeg", voegt Geraerts eraan toe. "Ik zal het maar niet doen, maar er ligt heel veel op mijn tong en mijn hart. Ik zou een serieus bommetje kunnen laten ontploffen. Drie keer rood krijgen in vier opeenvolgende wedstrijden kan in elk geval niet langer toeval genoemd worden. Daar zit meer achter. Na de wedstrijd ben ik bij de scheidsrechter geweest om uitleg. Hij beweerde dat ik met een gestrekt been richting Nfor gleed. Ik sprak hem tegen en vroeg om met mij samen naar de beelden te gaan kijken. Toen trok hij zijn staart in. Dat zegt genoeg", aldus Geraerts. (hln/dea)