Wie vaak het bed deelt, heeft het wel al meegemaakt: er zoemt een mug door de slaapkamer en die landt keer op keer bij een van de slapers en laat de andere met rust. Dat een mug, net als andere stekende insecten, een doelwit kiest via de geur, wisten we al. Nu onthult de Sunday Times hoe die ongenode gast dat doet: een vaak gestoken mens zweet gewoon meer of heeft in dat zweet een hogere concentratie aan chemische stoffen.
Volgens professor John Carlson, moleculair bioloog aan de Amerikaanse universiteit van Yale, is een groot deel van het reuksysteem van muskieten namelijk speciaal ontworpen om menselijke doelwitten te ruiken.
Chemicaliën in zweet
Van de 72 geurontvangers waarmee zo'n beest is uitgerust, zijn er 27 bedoeld om de chemicaliën op te sporen die in ons zweet zitten. De ploeg van Carlson hoopt met deze analyse de basis te kunnen leggen voor het ontwikkelen van nieuwe manieren om de muggen weg te houden of te vangen.
Malaria
En dat heeft natuurlijk veel belangrijkere gevolgen dan onze slapeloze nacht en ons jeukend plekje. Muggen verspreiden immers ook een van de kwalijkste ziektes ter wereld, malaria. Die ziekte treft in tropische streken honderden miljoenen mensen met jaarlijks zo'n drie miljoen slachtoffers - vooral jonge kinderen in zwart-Afrika - tot gevolg. In de woorden van professor Carlson: "De wereld heeft grote behoefte aan doeltreffende, goedkope en milieuvriendelijke middelen om muggen onder controle te krijgen". (afp/lb)
