Bewerkt door:
Hanne Adriaen
15/05/12 - 19u50 Bron: ips
De Zuid-Amerikaanse landen gaan op middellange tot lange termijn hun energievoorziening gemeenschappelijk organiseren. Dat zeggen verscheidene energieverantwoordelijken in de regio. Het Zuid-Amerikaanse energiemodel zal "een voorbeeld zijn voor de wereld."
De gemeenschappelijke energievoorziening in Zuid-Amerika zal waterkracht als ruggengraat hebben en aangedreven worden door de ervaring van Brazilië, zegt Altino Ventura Filho, verantwoordelijke voor planning op het Braziliaanse ministerie van Energie.
Mercosur
Het integratieproces is al in gang gezet in de Mercosur, het handelsblok van Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay, zegt hij. Hij wijst vooral op binationale projecten en interconnecties die "conflicten vermijden", grotere energiezekerheid geven en de kosten verlagen.
Volgend jaar al zal er een volledige verbinding zijn tussen Brazilië en Uruguay. In de samenwerking met Argentinië zal een grote stap vooruit worden gezet met de bouw van twee binationale centrales Garabí en Panambí, die nog voor 2020 samen een vermogen van 2200 megawatt zullen hebben.
Uruguay
Uruguay zal door de connectie met Brazilië minder kwetsbaar worden in droogteperiodes want nu hangt het volledig af van waterkrachtcentrales van slechts twee rivieren, zegt Gonzalo Casaravilla, voorzitter van het nationale elektriciteitsbedrijf van Uruguay.
Nu zijn Brazilië en Uruguay al gedeeltelijk met elkaar verbonden, en men is bezig die connecties te versterken en beide nationale systemen helemaal op elkaar aan te sluiten. "In de winter hebben we energie van Brazilië nodig, en in de lente bieden wij energie aan", zegt Casaravilla
Zelfvoorzienend
Door zijn overvloed aan rivieren, petroleum, gas, wind en zon is Zuid-Amerika een "unieke regio die zelfvoorzienend is op energievlak", zegt Sinval Zaidan Gama van het Braziliaanse staatsbedrijf Eletrobras.
Voor de integratie van de energievoorziening ziet hij twee grote assen, een noordelijke, met vooral kleinere landen, die relatief weinig energie verbruiken en hun overschotten kunnen exporteren naar buurlanden. De zuidelijke boog zou meer gewicht hebben, omdat die de grote landen verenigt, zoals die van de Mercosur en de Andeslanden.
