BACKGROUND Een rating of kredietbeoordeling weerspiegelt de financiële gezondheid van iemand die geld ontleent. Hoe hoger je rating, hoe goedkoper je geld kan lenen op de financiële markten.
Wie geld uitleent aan een persoon of bedrijf, informeert zich doorgaans eerst naar de financiële gezondheid van zijn tegenpartij. Hoe beter het met die gezondheid gesteld is, hoe minder rente er zal aangerekend worden. Logisch, want die rente weerspiegelt voor een deel het risico dat de geldschieter neemt wanneer hij het krediet toekent. Daarom spreekt men in financiële kringen van een 'risicopremie'. Naarmate de ontlener in slechtere papieren zit, hoe groter die risicopremie zal zijn.
Zowat alle banken beschikken over een eigen afdeling die de kredietrisico's van de (potentiële) cliënten inschat. Daarnaast zijn er gespecialiseerde ratingbureaus, die de kredietwaardigheid van zowel bedrijven als overheden beoordelen. Dat doen ze door er een 'rating' aan toe te kennen.
Zo'n rating bestaat meestal uit een reeks letters, gevolgd door een + of een -. Hoe meer A's, hoe beter. Liefst dan nog gevolgd door een +. Schuldenaars die heel slecht bezig zijn en op de rand van afgrond balanceren, krijgen geen rating meer. De obligaties die zij uitgegeven hebben, krijgen dan het statuut van 'junk' of rommel.
De meest bekende internationale ratingbureaus zijn Standard & Poor's, Moody's, Dun & Bradstreet en Fitch. Deze laatste liet vanavond weten de kredietvooruitzichten voor België te verlagen. (belga/adb)
