© getty.
London Calling Wie aan toeristisch Londen denkt, zal daarbij de vele musea van de stad niet vergeten. Bovendien zijn de meeste musea gratis te bezoeken. Maar hoe zit het met de Olympische Spelen? We gingen op zoek naar het olympische thema in enkele van de bekendste plekjes van Londen.
© getty.
© getty.
Het British Museum is één van de beroemdste musea ter wereld en dus zou je er toch wel een speciale tentoonstelling over de Spelen verwachten. Helaas werden de Spelen in een klein hoekje gepropt en krijgen bezoekers niet meer dan de medailles te zien. Er hangen wel een paar borden over de geschiedenis van de Spelen en er ligt ook een foldertje over het klassieke Griekenland, maar het valt in Londens grootste museum amper te vatten dat de Spelen wel degelijk in deze stad worden gehouden. Dan trek ik maar verder de stad in en stuit plots op een ander beroemd gebouw: het Royal Opera House, de thuisbasis van één van 's werelds grootste opera's en balletten. Tijdens de Spelen wordt deze unieke locatie gebruikt om toeristen het ongeveer 3.000 jaar oude verhaal van de Olympische Spelen te vertellen. En ook dit is volledig gratis.
Zoals op vele andere plaatsen mag niemand binnen zonder eerst door een metaaldetector te lopen. Daarna worden we in groepjes van ongeveer twintig mensen binnengelaten. In de eerste ruimte krijgen we de Spelen van het klassieke Griekenland te zien. Ongeveer duizend jaar lang waren de Olympische Spelen het evenement dat vrede bracht in de Oudheid. Atleten uit grote delen van de Griekse wereld en de rest van Zuid-Europa namen deel aan evenementen om zich te plaatsen voor de echte Spelen in Olympia. Iedereen kon veilig naar Griekenland reizen, want de Spelen waren een uniek evenement dat overal gerespecteerd werd. De atleten zouden vandaag veel bekijks hebben op de moderne Spelen, want ze namen volledig naakt deel aan de evenementen. Op die manier moesten ze de harmonie tussen lichaam en geest illustreren. Kunt u het zich al voorstellen dat Usain Bolt naakt over de piste zou spurten?
| Olympische Spelen in de Oudheid | |
|---|---|
| Dag 1 | Eed afleggen - openbare gebeden en offers |
| Dag 2 | Paardensport - vijfkamp - feest |
| Dag 3 | Processie naar Groot Altaar - openbaar banket |
| Dag 4 | Gevechtsporten - loopwedstrijden |
| Dag 5 | Bekroning winnaars - feest |
Steven Redgrave inspecteert de medailles van de Spelen sinds 1896.
© getty.
Kelly Holmes woonde de officiële opening van de tentoonstelling bij.
© getty.
Pierre de Coubertin
© getty.
De Spelen duurden vijf dagen en bestonden uit allerlei evenementen, hoewel er natuurlijk veel minder sporten beoefend werden dan vandaag. De tweede zaal van de opera staat helemaal in het teken van het racen met paarden in de Oudheid. De lichten doven en op een gigantische vaas in het midden van de ruimte begint een animatiefilmpje te spelen. Het valt op dat het er hard aan toe ging en dat atleten het niet altijd overleefden. In het jaar 393 werden de Olympische Spelen verboden door keizer Theodosius, omdat hij het een heidens festival vond. De activiteiten in Olympia vielen stil en pas 1.500 jaar later kwamen de Spelen opnieuw tot leven. Ondanks andere pogingen om met nieuwe Spelen te beginnen, duurde het tot 1896 voor de Fransman Pierre de Coubertin het startschot voor de moderne Spelen gaf.
Hitler en de vlam
De Coubertin was pas 29 jaar toen hij zijn schouders onder de allereerste moderne Spelen plaatste. Hij haalde zijn inspiratie in een klein dorpje waar een spotversie van de Olympische Spelen gehouden werd. De Coubertin wou de organisator ontmoeten en kreeg het idee om de oude Spelen nieuw leven in te blazen, maar dan wel op internationaal niveau. De Fransman schreef duizenden brieven, artikels en boeken op een bureau dat tot de collectie in het Royal Opera House behoort. We horen een geanimeerde stem over zijn passie vertellen en uiteindelijk slaagde hij er in 1896 in om de Spelen weer naar Griekenland te brengen. In Athene verzamelden atleten uit veertien landen voor de eerste moderne Olympische Spelen. Dat zijn er 116 jaar later al meer dan 200 geworden. De missie van Pierre de Coubertin is dus helemaal geslaagd.
Pierre de Coubertin op de officiële bekendmaking van de eerste Spelen.
© getty.
| Wist u dat... |
|---|
| ...de lengte van de marathon in Londen werd vastgelegd? |
| Tot 1908 werd de marathon over een onbepaalde afstand gelopen. Maar op Londens eerste Spelen besliste de koninklijke familie dat de wedstrijd aan Windsor Castle moest starten. De afstand tot het olympisch stadion werd de officiële afstand van de marathon: 42,195 kilometer. Al zou het nog twaalf jaar duren vooraleer deze afstand ook internationaal werd vastgelegd. |
De eerste tocht met de olympische toorts werd in 1936 in het Berlijn van Hitler gelopen.
© getty.
© getty.
© getty.
In de rest van het museum leren we dat heel wat vaste onderdelen van de huidige Spelen pas doorheen de geschiedenis ontstaan zijn. Zo was er in 1896 nog geen tocht die de olympische vlam vanuit Olympia naar de organiserende stad bracht. Ook Antwerpen kende die gewoonte in 1920 nog niet. Pas op de Spelen van Berlijn in 1936 werd de fakkeltocht ingevoerd. Ironisch genoeg in het Duitsland van Adolf Hitler, want de vlam staat symbool voor "vrede, eenheid en vriendschap". Niet meteen een goed debuut met de Tweede Wereldoorlog die enkele jaren na de Spelen volgde. Nog geen decennium later zou Berlijn door de geallieerde troepen bezet worden. De fakkel keerde op de Spelen van Londen 1948 echter wel terug en de tentoonstelling heeft de verschillende modellen doorheen de geschiedenis netjes naast elkaar gezet. Natuurlijk wil iedereen graag eens met de fakkel op foto en dat kan eveneens gratis op het einde van de rondleiding.
België-India 3-0
Ook de medailles zijn doorheen de vorige eeuw grondig veranderd. Op de allereerste versie van de moderne Spelen bestond het systeem van goud, zilver en brons zelfs nog niet. Die indeling werd pas in 1904 in St.Louis ingevoerd. Lange tijd zagen alle medailles er hetzelfde uit. Sinds 1972 mag de organiserende stad één kant van de medaille een eigen toets geven. De laatste ruimte van het museum geeft een overzicht van zestien atleten met een spraakmakend verhaal. Geen Belgen te zien hier, maar wel de Nederlandse hardloopster Fanny Blankers-Koen. Van iedere atleet zitten enkele voorwerpen in de etalage en een korte video vertelt hun verhaal. Opvallend is dat van de Indiase hockeyspeler Balbir Singh. In 1948 won hij met zijn team de gouden medaille in Londen, uitgerekend een jaar sinds zijn land de onafhankelijkheid afdwong. Deze veelbetekende overwinning werd door nog twee gouden medailles op de volgende Spelen gevolgd. Twee uur later zou ik de Belgische hockeymannen met 3-0 zien winnen van India.
Het verhaal van de Olympische Spelen is al vaak verteld en toch ontdek je nog steeds nieuwe dingen tijdens de rondleiding in het Royal Opera House. Bovendien krijg je de kans om intussen het indrukwekkende gebouw van dichterbij te bekijken. Zo moeten we tussen de verschillende zalen langs de knappe trappenruimte passeren. Londen heeft met intussen drie edities van de Olympische Spelen ook zelf een groot aandeel in de geschiedenis van het evenement. Deze tentoonstelling is een echte aanrader en kan nog tot 12 augustus worden bezocht.
